Persoonlijk

Groene stapjes gaat stoppen

Ik weet niet zo goed hoe ik deze blog moet beginnen, dus doe ik het maar zo. En nog steeds weet ik niet zo goed wat ik moet zeggen, dus typ ik nog maar even door. Ik wil graag aan je uitleggen waarom ik heb besloten te stoppen met Groene stapjes, maar ik weet niet zo goed hoe ik dat moet doen. Deels omdat ik nog een beetje overdonderd ben door het besluit, deels omdat het zo goed voelt dat ik er eigenlijk geen woorden voor heb.

Hoe Groene stapjes begon

Toen ik veganist werd, ruim twee jaar geleden, voelde ik een enorme drang om mijn reis te delen. Alles viel ineens op zijn plaats en kon ik samenbrengen op één platform. Mijn manier van leven, mijn moederschap, mijn duurzame pogingen. Ik stroomde over van inspiratie en wilde dit kwijt aan iedereen die het maar lezen wilde. Ik wilde de wereld verbeteren, en ik wilde mensen meenemen op mijn persoonlijke reis.

Terwijl ik op dat moment uit mijn werk geen voldoening kon halen, mijn weg zocht in het kersverse moederschap, zelf wat persoonlijke shit te verwerken had en behoorlijk met mezelf overhoop lag, bood Groene stapjes structuur, een creatieve uitlaatklep en fijn sociaal contact. Ik kreeg energie van bloggen, van social media en van mijn volgers. Ik vond het fantastisch! Ik had het gevoel dat ik een “missie” had, en die zou ik hoe dan ook via deze website gaan volbrengen.

Toen kwam de klap

Totdat ik in mijn burn-out terecht kwam. Goed, die reis heb je ook hier online enigszins kunnen volgen en daar wil ik nu niet te lang over praten. Ik werkte aan mezelf, en bloggen paste daar het ene moment perfect bij, maar het andere moment totaal niet. Hetzelfde gold voor de bijbehorende social media. Soms beheerste ik die volledig, soms beheersten die mij compleet.

Langzaamaan merkte ik (maar wilde ik niet toegeven) dat Groene stapjes steeds meer een verplichting werd dan een creatieve uitlaatklep. Ik wilde zo graag werken aan die “missie”, dat ik maar gewoon bleef bloggen en posten. Ik was inmiddels verhuisd en probeerde een nieuw leven op te bouwen, mijn werk weer op te pakken en rust en structuur in te bouwen. En Groene stapjes zat daar eigenlijk bij in de weg. Maar dat zou het niet moeten, dat verdient het niet.

Wat wil ik dan?

Groene stapjes is nog steeds mijn “missie”. Ik wil niets liever dan anderen meenemen op mijn reis naar duurzamer en bewuster leven mét kinderen. Ik geloof dat dit de toekomst is van onze aarde. Maar in combinatie met mijn werk, het moederschap en mijn “nieuwe leven” na mijn burn-out kan ik het nu niet de aandacht geven die ik zou willen. Omdat ik ergens óf helemaal voor wil gaan, óf het liever niet doe, heb ik besloten met Groene stapjes te stoppen, hoe vreemd dit misschien ook klinkt.

Voorlopig wil ik focussen op mijn “primaire” leven. Mijn promotieonderzoek, mijn gezin, mijn sociale netwerk, mezelf écht vinden. Mijn “secundaire” online leven, digitale ruis en afleidende prikkels wil ik voorlopig achter me laten. Ik heb rust nodig in mijn hoofd. En over een poosje (ik verwacht een heel lang poosje), wil ik mijn “missie” weer oppakken. Fris, nieuw, vol energie. Hoe? Dat weet ik nog niet.

Dankjewel

Om een paar wijze woorden van mijn opa hier te herhalen: de dankbaarheid overheerst. Groene stapjes heeft mij heel veel gebracht, en dat wil ik niet ongezegd laten. Ik heb zo veel geleerd, zowel qua duurzaamheid als qua online kennis. Ik heb zo veel mensen online leren kennen, en door hen het gevoel gekregen dat ik niet de enige ben die op deze manier in de wereld staat. Ik heb zo veel fijne en lieve reacties gekregen op blogs en posts, die mij heel veel voldoening hebben gegeven. Ik ben dankbaar dat ik mijn ontdekkingsreis online heb gedeeld en dat iedereen die dat wilde mij hierbij kon volgen. En bovenal ben ik dankbaar dat ik mensen heb mogen inspireren om ook groene stapjes in hun leven te gaan zetten.

De website en mijn Instagram staan nog tot 1 juni online, dus als je nog iets wilt lezen, doe dat dan voor die tijd.

Dank je wel voor het lezen en volgen van Groene stapjes!

12 Reacties

  • Amke

    Dank je wel voor alle mooie artikelen die je hebt geschreven en de inspiratie die je hebt gedeeld! En ook helemaal goed dat je je nu gaat focussen op je ‘primaire leven’. Altijd je gevoel volgen daarin!

  • Melanie

    Wat jammer dat je stopt! Maar dat zeg ik puur vanuit mezelf geredeneerd: ik lees je artikelen graag en zal de bezoekjes aan je site missen. Je motivatie begrijp ik overigens prima. Aandacht hebben (en voelen) voor wat je doet betekent voor de meeste mensen keuzes maken. Voor mij in elk geval wel (lastig lastig) en zo te lezen voor jou dus ook. Moedig dat je de knoop dan doorhakt. Succes met de primaire focus, en wie weet tot ooit (digitaal of anderszins; zo groot is Brabant niet :))

  • Linda - Zaailingen

    Oh lieve Marianne! Mijn eerste reactie was ‘oh nee, wat jammer!’, maar als je opluchting voelt zegt dat eigenlijk al meer dan genoeg. Je moet nooit iets doen omdat je druk voelt. Duidelijk, dan is dit het nu niet voor jou. Als je ooit nog een manier vindt om een weg te vinden tussen alles en niets weet ik je wel weer te vinden. En zo niet, vergeet niet dat je missie sowieso al is geslaagd voor jezelf en je je sporen voor altijd nalaat bij je lezers. Dank je wel!
    Linda – Zaailingen onlangs geplaatst…Wandelen in Engeland: South West Coast path in CornwallMy Profile

  • WEcotip

    Ik vind het jammer je persoonlijke en herkenbare stukjes niet meer te kunnen lezen, maar eigenlijk vind ik het vooral goed voor je dat je kiest voor je eigen gevoel! Ergens een einde aan breien vergt altijd moed, dus dat heb je goed gedaan 🙂 Nog heel veel succes met alles wat je doet! Ik hoop dat je rust en geluk vindt 🙂
    WEcotip onlangs geplaatst…Verhaal van een duurzame renovatieMy Profile

  • Yolanda

    Hoi Marianne, ik zal je missen! Volgde je toch wel wekelijks en vaak voelde ik me gesterkt of geïnspireerd door je blog! Wens jou echter alle rust toe naast alle dingen die nog op je bord liggen!!! Het ga jou en je gezin goed, lieve groet van Yolanda

    • Marianne

      Wat fijn dat ik iets heb kunnen toevoegen aan je leven! Daar ben ik heel dankbaar voor. We hadden leuk contact deze periode, dankjewel daarvoor 🙂

  • Sara

    He Marianne, jammer om te lezen dat je gaat stoppen. Ik heb met veel plezier je blog gevolgd 😊 maar het lijkt mij een goede keuze als ik lees waarom je stopt. En wat moedig dat je zo de knoop doorhakken!
    Ik wens je nog heel veel fijne offline momentjes toe. En als je ooit weer besluit om je blog op te pakken dan hoor ik dat graag 😇

    • Marianne

      Dankjewel, lieve Sara! Mocht ik ooit weer terugkomen, dan laat ik het je zeker weten! En jou blijf ik gewoon volgen, dus het contact verdwijnt niet helemaal 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge