Zwangerschapsdiabetes en toch natuurlijk zwanger?

Ik ben inmiddels ruim 7 maanden zwanger van mijn tweede kindje, en ik kan nu al wel zeggen dat deze zwangerschap heel anders verloopt dan de eerste. Eén aspect dat compleet anders is, is dat ik nu zwangerschapsdiabetes heb. Toen ik deze diagnose kreeg, vroeg ik me direct af hoe ik dit kon combineren met een zo natuurlijk mogelijke zwangerschap. Want dit is wat ik graag wil, ik wil mijn kindje op een natuurlijke manier voldragen en ik wil op een natuurlijke manier bevallen. Maar hoe gaat me dat lukken met een medische indicatie?

Mijn diagnose

Mijn vorige zwangerschap was bijna volledig natuurlijk: geen medische tussenkomsten, geen ernstige complicaties, en uiteindelijk een thuisbevalling zonder pijnbestrijding. Natuurlijk zat niet alles mee, maar ik tekende ervoor om opnieuw zo zwanger te mogen zijn. En het leek weer goed te gaan (lees maar in deze blog over natuurlijk bevallen). Maar toch is dat me deze keer niet helemaal gegund. Omdat mijn dochter na mijn vorige zwangerschap werd geboren met een vrij hoog geboortegewicht, bijna 4200 gr, moest ik me deze keer laten testen op zwangerschapsdiabetes.

Ik liet me testen toen ik 24 weken zwanger was. Bloed prikken bij de bloedprikpost, een glucosedrankje drinken, anderhalf uur wachten en opnieuw bloed prikken. Later die middag werd ik al gebeld door mijn verloskundige en ik wist meteen dat het foute boel was. De uitslag was positief. Mijn score was niet torenhoog, maar wel hoog genoeg om de diagnose zwangerschapsdiabetes te krijgen. Per direct gaf de verloskundige het stokje over aan de gynaecoloog in het ziekenhuis en had ik een medische indicatie gekregen. Pats boem. Dag, natuurlijke zwangerschap!

Wat is zwangerschapsdiabetes?

Voordat ik mijn eigen verhaal verder vertel, is het misschien handig om te weten wat zwangerschapsdiabetes eigenlijk is. Kort gezegd is het een tijdelijke vorm van diabetes type 2, veroorzaakt door zwangerschapshormonen. De zwangerschapshormonen zorgen ervoor dat je lichaam minder goed reageert op de insuline die je alvleesklier aanmaakt om je bloedsuikers te regelen. Je moet dus extra insuline aanmaken om je suikerspiegel goed te houden. Bij zwangerschapsdiabetes gebeurt dat niet of niet genoeg. Hierdoor houd je te veel suiker in je bloed. Omdat de bloedbaan van de moeder in verbinding staat met de bloedbaan van de baby, krijgt de baby ook te veel suiker in zijn bloed en dit kan gevaarlijk zijn. De baby groeit dan namelijk harder dan normaal, wat complicaties kan geven rondom de bevalling. Daarom wordt een bevalling vaak eerder ingeleid en moet je in het ziekenhuis bevallen. Naderhand hebben zowel moeder als kind een verhoogd risico op diabetes type 2 (bron: diabetesfonds).

Mijn behandeling

Ik kwam onder behandeling van een diabetesverpleegkundige, een internist, een diëtist en een gynaecoloog. Hoppa! Ik moest als eerst op gesprek komen bij een diëtist, die mij uitlegde hoe het zat met koolhydraten en het verband met je bloedsuikerspiegel. We namen mijn dagelijkse menu door en keken waar iets aangepast moest worden om ervoor te zorgen dat mijn bloedsuiker niet zou gaan “pieken”. Het kwam erop neer dat ik mijn koolhydraten moet verspreiden over de dag. Een kleiner ontbijt (havermout met wat fruit), een kleinere lunch (2 boterhammen met niet-te-zoet broodbeleg), en een kleine “basis” bij mijn avondeten (aardappelen, rijst, pasta, etc. beperken dus). Tussendoortjes mogen maximaal 25 gram koolhydraten bevatten.

Na de diëtist was het de beurt aan de diabetesverpleegkundige, die mij alles leerde over zelf je bloedsuikerwaardes meten. Ik kreeg een mooi etuitje met prikpen, naaldjes, teststripjes en computertje om me zelf in mijn vingers te gaan prikken. 1x per week nuchter, en 3x per dag 1,5 uur na de hoofdmaaltijd. Tussen het eten en het prikken mag ik natuurlijk niet nog iets eten, want dan krijg ik geen geldige meting. Mijn waardes moet ik bijhouden en mogen niet te hoog worden. Elke 2 weken moet ik deze doorspreken met de verpleegkundige. Het is de bedoeling dat ik met het dieet mijn bloedsuiker onder controle kan houden. Lukt dat niet, dan zal ik extra insuline moeten gaan bijspuiten.

Verzekeringstechnisch is het nog van belang dat ik ook kennismaak met de internist, maar met hem krijg ik eigenlijk pas te maken als ik insuline moet gaan spuiten. Dat stelt dus niet zo veel voor.

En dan natuurlijk de gynaecoloog, die de controles van de verloskundige overneemt. Hèhè, eindelijk iets leuks. Ik krijg mijn kindje nu iets vaker te zien via de echo, omdat de gynaecoloog wil weten of de baby niet te hard groeit. En dat is stiekem natuurlijk wel iets om steeds naar uit te kijken. Als het toch moet, kan ik daar maar beter van genieten!

Hoe gaat het nu?

Tot nu toe lukt het me redelijk goed om mijn bloedsuikers onder controle te houden door middel van het dieet. Ik vind het wel steeds moeilijker worden om me hieraan te houden, maar het is te doen. Ook de vorige groei-echo was goed; mijn kindje is wel bovengemiddeld groot, maar niet té. Daarom heb ik van de gynaecoloog toestemming gekregen om voor mijn zwangerschapscontroles terug te gaan naar de verloskundige. HIEP HOI! Ik moet me wel netjes aan mijn dieet blijven houden, bloedsuikers blijven meten en deze waardes doorspreken met de diabetesverpleegkundige, maar verder ben ik weer van mijn medische indicatie af! Mits de bloedsuikers dus netjes blijven en de baby niet ineens toch te hard gaat groeien.

Het feit dat ik terug ben bij mijn verloskundige geeft me de mogelijkheid om mijn zwangerschap toch enigszins natuurlijk uit te zitten en te bevallen waar ik wil en wanneer de baby wil komen. Geen bezoekjes aan het ziekenhuis meer! Ik doe er alles aan om mijn suikers onder controle te houden met het dieet en heb daar inmiddels ook al wat aanpassingen voor gedaan. Ik mag dus nog minder van mezelf, maar ik heb er een hoop voor over om niet opnieuw een medische indicatie te krijgen wanneer ik dit kan voorkomen!

Ben jij bekend met zwangerschapsdiabetes? Of met andere complicaties waardoor het moeilijker werd om een natuurlijke zwangerschap te beleven? Laat het me weten bij de comments, die verhalen lees ik graag 🙂

2 thoughts on “Zwangerschapsdiabetes en toch natuurlijk zwanger?

  1. Fijn dat je weer van de medische indicatie af bent 🙂 Ik heb ook twee totaal verschillende soorten zwangerschappen en bevallingen meegemaakt. Bij de eerste had ik last van bekkeninstabiliteit en liep ik 11 dagen overtijd. Ik wilde ik heel graag thuisbevallen, maar omdat de bevalling zo lang duurde moest ik uiteindelijk toch naar het ziekenhuis en kreeg ik pijnbestrijding. Uiteindelijk na 20 uur was hij er. Geboortegewicht 4560 gram 🙂 Borstvoeding geven lukte niet, wel alles aan gedaan. Eigenlijk gebeurde er van alles wat ik niet wilde haha. Toch kijk ik er wel met een goed gevoel op terug, omdat ik heel goed opgevangen werd in het ziekenhuis. Bij mijn dochter liet ik het allemaal maar op mij af komen. Ik moest ook mezelf laten onderzoeken op zwangerschapsdiabetes, maar er was gelukkig niets aan de hand. Wel had ik een medische indicatie en zou ik weer in het ziekenhuis bevallen. Een dag na mijn uitgerekende datum begon de bevalling en dat verliep zo snel dat er geen tijd meer was om naar het ziekenhuis te gaan. Binnen 1,5 uur was ze er. Zonder complicaties of wat dan ook. Wat borstvoeding betreft dacht ik: jammer als het niet lukt. Maar dat liep meteen goed, ik heb haar 15 maanden borstvoeding kunnen geven. Nu lukte het allemaal wel, terwijl ik daar niet op hoopte/verwachtte. Twee totaal verschillende verhalen en beiden mooi op hun eigen manier 🙂

    1. Wat grappig om te lezen! Het lijkt wel alsof onze twee zwangerschappen precies het omgekeerde zijn! Bij mijn eerste zwangerschap dus geen complicaties en een supersnelle thuisbevalling, een dochtertje gekregen die ik 16 maanden borstvoeding heb mogen geven. Bij mijn tweede zwangerschap diabetes en bekkeninstabiliteit, wie weet hoe de rest verloopt! (Ik hoop eerlijk gezegd dat ik je niet volledig achterna ga, ik wil toch graag thuis bevallen en je bevalling klinkt niet als een pretje 😉 )
      Ik ga steeds meer denken dat je eigen instelling ook heel veel invloed heeft op hoe je zwangerschap verloopt. Ben je relaxed, dan gaat het ook relaxed. Ben je onzeker en gestrest, dan kan er een hoop misgaan! Dat gaat natuurlijk niet altijd op, maar ik denk dat het in veel gevallen wel invloed heeft, vooral qua bevalling en borstvoeding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge