Veganisme,  Veganisme en kinderen

Vleesvervangers: Het probleem van de “kip”schnitzel

We zitten aan tafel, en we eten een Hollands AGV-tje. Aardappelen, groente, vlees-vervanger dus. Mijn peuterdochter zit in de heerlijke “’t is dit?”-fase, en wijst dus alles op haar bord aan en vraagt wat het is. En ik geef iedere keer opnieuw even enthousiast antwoord. Totdat ze haar stukje vegan kipschnitzel aanwijst, en opnieuw die prangende vraag stelt. Want wat zeg ik dan?

De namen van vleesvervangers

In de supermarkt zie je allerlei namen van verschillende vleesvervangers: “krokante kipschnitzel”, “gehaktballetjes”, “kipstuckjes”, “kruimgehakt”, “steak” en “visburger”, om een paar voorbeelden te noemen. Superhandig voor mensen die weten hoe the real deal smaakt, en dus weten wat ze moeten kiezen als ze een vega(n) alternatief willen dat wel hetzelfde smaakt. Want geloof het of niet, maar de namen doen de producten eer aan! Je proeft soms echt niet dat je geen vlees aan het eten bent, maar een vervanger. Top!

Maar hoe zit het met kinderen die nooit het echte stuk vlees hebben geproefd? Die vegetarisch of veganistisch opgevoed worden, maar dus wel af en toe nepvlees op hun bord vinden?

Een verkeerde norm

Het vervelende begint eigenlijk al bij het woord “vleesvervanger”. Want door dit woord te gebruiken wordt vlees de norm en al het andere een alternatief. Dat vind ik als vegan akelig. Want vlees hoeft helemaal niet de norm te zijn. Het is nu de norm, omdat vlees eten doodnormaal gevonden wordt en het door het overgrote gedeelte van de bevolking wordt gedaan. Maar dat is een verkeerde reden om een norm te zijn.

Het is niet zo dat vlees onmisbaar is in een maaltijd, en dat het anders vervangen moet worden. Nee, een maaltijd moet gewoon voldoende voedingsstoffen bevatten (en lekker zijn). Een maaltijd is inderdaad niet compleet met alleen aardappelen en groente. Er moet nog iets bij. Vlees, of een bonenburger, of een seitansteak of tempeh-saté, om een paar mogelijkheden te noemen. Iets dat voedingsstoffen bevat die je maaltijd compleet maken. Er zijn zo veel mogelijkheden dat het jammer is dat er alleen een onderscheid wordt gemaakt tussen vlees en geen-vlees.

Kip en “kip”

Ik geef mijn kinderen heel bewust geen vlees te eten. Ik voel mij er zelf niet meer prettig bij om dode dieren te eten, met als een van de redenen dat ik dit niet rechtvaardig vind tegenover de dieren. In mijn ogen klopt het niet dat we hondjes een naam en koeien een nummer geven. Dat we poesjes knuffelen en varkens killen. En daarom leg ik ook geen kip op het bord van mijn dochter. Als zij haar vegan schnitzel ziet liggen en vraagt wat dit is, krijgt ze een verkeerd beeld bij het antwoord “kip”, want ik geef haar juist bewust géén kip!

Misschien denk je nu: Marianne, waar maak je je toch druk om? Je dochter is twee jaar, die snapt dat toch überhaupt niet! Maar ik denk niet dat dit zo is. Ik denk dat zo’n ukkie meer begrijpt dan wij beseffen, en dat het sowieso een big deal is welke normen we onze kinderen met de paplepel ingieten. Als ik mijn dochter, met haar twee jaar, nu vertel dat zij “kip” eet, groeit zij op met het idee dat het normaal is om kip te eten. Want wat is voor haar nou het verschil tussen kip en “kip”?

Geen vleesvervangers meer?

Nu kun je denken: als je het echt zo’n groot probleem vindt, dan laat je die vleesvervangers toch lekker staan? Dan kook je toch zonder die kunstmatige troep? Dat is sowieso beter voor je gezondheid.

Maar nee, zo simpel is het niet voor mij. Soms doe ik het wel hoor, en maak ik inderdaad iets van tempeh of bonen, maar dit wordt niet altijd door iedereen in huis gewaardeerd. Zo’n kant-en-klaar geval hapt toch wel lekker weg, en het is een stuk sneller klaar. Want ja, ik ben ook maar gewoon een mama die iets lekkers voor haar gezin op tafel wil zetten en soms iets simpels wil koken. En die gewoon Hollands is en dus ook van een AGV-tje houdt. Oh, en haar cordon bleu best wel miste, en dus dolgelukkig wordt van de plantaardige (palmolievrije) versie van Vegafit! (no spon, just fan) Dus een paar keer per week eten wij gewoon een Hollandse maaltijd met een vleesvervanger, omdat ik dit als vegan niet wil missen en het ontzettend in de smaak valt bij mijn tafelgenoten.

Hoe noem je ze dan?

Tegenwoordig denk ik dat ik mijn dochtertje wel antwoord kan geven. Ik haal eigenlijk het “dieren-” of “vlees-“gedeelte weg, en antwoord haar met: “schnitzel”, “balletjes”, “burger” en “sticks”. Zij blij (want een nieuw woord geleerd!), mama blij (want geen directe associatie met dieren en vlees). Win win.

Nu ben ik benieuwd: wat zou jouw antwoord zijn op haar vragen? Laat het me weten bij de reacties!

8 Reacties

  • Linda - Zaailingen

    Goed opgelost zo! Ik ben wel benieuwd hoe het straks gaat als ze ooit bij vriendinnetjes gaan eten of op andere plaatsen een ‘schnitzel’ tegen komen die wel van vlees is. Tegen die tijd kun je de dames ongetwijfeld makkelijk uitleggen waarom ze thuis geen dieren eten, maar het is waarschijnlijk heel raar voor ze om dan te horen/begrijpen dat andere mensen dat wel doen. Zorg voor later 😉
    Linda – Zaailingen onlangs geplaatst…Hoe ik stopte met het gebruik van shampooMy Profile

    • Marianne

      Ja, ik ben ook benieuwd hoe dat later gaat zijn. Maar ik denk inderdaad dat we er dan al wel in Jip en Janneke taal over hebben kunnen praten. Kinderen begrijpen zo veel! Als je het maar op hun niveau uitlegt 🙂

  • Larissa

    Ik had hier eigenlijk nooit zo stil bij gestaan. Aan de ene kant is het ontzettend handig voor mij als vleeseter om zo snel een keuze te maken voor een vleesvervanger.
    Maar vlees eten is helemaal geen norm meer. Ik denk dat je een hele mooie oplossing hebt om het vleesgedeelte weg te laten uit je woorden! Ik zal er zeker ook op letten.
    Larissa onlangs geplaatst…Verhuisupdate #2My Profile

    • Marianne

      Wat leuk dat ik je aan het denken heb gezet! Ik begrijp ook echt heel goed waar de namen van de vleesvervangers vandaan komen, maar aan de andere kant vind ik het dus ook jammer dat de namen gebaseerd blijven op vlees…

  • Desi

    Wat een interessant artikel heb je geschreven! Ik had er eigenlijk nog nooit over nagedacht dat je door het gebruik van de term ‘vleesvervangers’ de norm dat vlees normaal is, blijft bevestiging. Iets om over na te denken, zeker bij jonge kinderen. Nu heb ik zelf geen kinderen, maar ik vind het heel goed at jij er zo bewust mee bezig bent hoe je dit jou kinderen duidelijk kan maken. Goed bezig 🙂
    Desi onlangs geplaatst…De standaard veganistMy Profile

    • Marianne

      Dank je wel! Ja, het zal hier in huis wel een puntje van aandacht blijven. Ook als de meisjes ouder worden, zullen we er op de juiste manier over moeten blijven praten.

  • Sara

    Leuk dat je dochter zo bezig is met woordjes leren 🙂 En een goede oplossing om het vlees gedeelte weg te laten. Ik herken je gevoel, aan de ene kant blij met de veganburgers etc. Maar aan de andere kant, doordat we ze vleesvervanger noemen, wordt de suggestie gewekt dat we iets missen als we geen vlees eten… Gelukkig wordt het steeds normaler om vega of vegan te eten 🙂
    Sara onlangs geplaatst…Spieken in de kraamkamer van vogels – Beleef de lenteMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge