Vegetarisch ok… Maar veganistisch? Te extreem!

Online lijkt het allemaal al heel wat, alsof heel Nederland rekening houdt met veganisten. Er zijn zo veel blogs te lezen over hoe er steeds meer vegan gerechten op de menukaarten van restaurants verschijnen, over hoe er steeds meer vegan producten in de schappen van de supermarkt liggen, en over hoe steeds meer mensen openstaan voor deze lifestyle. In real life is het echter heel anders, althans voor mij. De meest voorkomende reactie die ik krijg wanneer ik weer eens “uit de kast kom”, is: ‘Veganistisch?! Waarom dat dan? Vegetarisch ok… Maar veganistisch? Dat is echt te extreem!’

Vegetarisme is ok, veganisme is extreem

Vegetarisme is inmiddels redelijk geaccepteerd in Nederland. Hoewel slechts een klein percentage Nederlanders vegetarisch is, worden wel steeds meer mensen flexitarisch. Daarop wordt op allerlei terreinen geanticipeerd. Bijna elk restaurant biedt wel vegetarische gerechten aan, in elke supermarkt is er minstens één vleesvervanger te vinden, en mensen begrijpen het enigszins als je het als vegetariër “zielig” vindt voor de dieren om ze op te eten. De meeste mensen willen zelf hun vlees niet opgeven (gevalletje carnisme), maar de beweegredenen van een vegetariër kunnen ze wel volgen. En dat is heel fijn!

Maar wanneer je aangeeft dat je veganistisch bent, en dus niet alleen de dieren zelf niet wilt eten, maar ook geen andere producten wilt gebruiken die van dieren afkomstig zijn, dan worden er ineens wenkbrauwen opgetrokken. Want een koe geeft nu eenmaal melk, en het is heel normaal om die melk te drinken. En een kip legt nu eenmaal eieren, waarom zouden we die niet eten? En een bij maakt toch wel honing, en dit is ook nog eens supergezond! Etc. Daar gaat geen dier aan dood, en wij kunnen op die manier nog enigszins normaal blijven eten (want écht normaal is het natuurlijk toch al niet meer wanneer je geen vlees meer wilt). Waarom zou je jezelf al die dingen ontzeggen, terwijl het zo normaal is om die producten te consumeren? Waarom zou je zo moeilijk doen en zo extreem?

Veganisme is niet extreem!

In eerste instantie snap ik die reactie, maar als ik heb uitgelegd hoe de vork daadwerkelijk in de steel zit, snap ik die reactie niet meer. Elke keer als ik te horen krijg hoe extreem veganisme is, ben ik zwaar teleurgesteld. En het houdt me eerlijk gezegd ook steeds meer tegen om ervoor uit te komen dat ik veganistisch ben geworden. Ik heb geen zin in deze reactie. Het houdt me überhaupt tegen om ergens anders te gaan eten. Want ik vind het, nu ik er inmiddels echt van overtuigd ben dat dit voor mij de enige juiste lifestyle is, helemaal niet radicaal of extreem. Daarom vind ik het ook niet leuk om dit steeds te moeten horen. Nu weet ik wat voor dierenleed er schuilgaat achter alle dierlijke producten. En nu weet ik wat voor milieu-impact de vee-industrie heeft, en wat voor invloed dierlijke producten kunnen hebben op je gezondheid.

Mijn vragen zijn: Wat is er zo extreem aan om dierenleed te willen vermijden? Wat is het extreme aan goed voor onze planeet te willen zorgen? Wat maakt het extreem om goed voor mijn eigen lichaam te willen zijn? En bovenal: Is het niet een beetje respectloos om mij om mijn goed doordachte en goedbedoelde levensstijl extreem te noemen, mij te veroordelen en mij zelfs belachelijk te maken?

Live and let live

Aan de andere kant ben ik me er heus wel van bewust dat het mij zelf 25 jaar gekost heeft om tot de conclusie te komen dat veganisme voor mij de juiste lifestyle is. Ik vond het in maart 2017 zelf ook nog extreem als je mij had verteld dat je vegan was. Zonder de kennis die ik nu heb, ís het misschien ook extreem om jezelf al die dierlijke producten te ontzeggen. Maar wanneer ik als vegan vervolgens probeer uit te leggen hoe ik tot dit besluit ben gekomen en ik jou dus laat delen in mijn kennis, hoe kun je dan nog blijven zeggen dat het extreem is om veganist te willen zijn?

Ik wil als veganist geen enkele non-vegan veroordelen op zijn of haar eetgedrag of levensstijl; iedereen moet handelen naar eigen eer en geweten. Maar als je mij zegt dat ik “extreem” of “radicaal” ben, zelfs nadat ik je met alle liefde en geduld heb uitgelegd waarom ik deze keuze heb gemaakt, stel je me wel teleur. Het enige wat ik probeer, is iets goeds te “doen” voor mezelf, voor mijn mede-aardbewoners en voor de aardbol zelf. En ik doe niet eens echt iets, ik laat alleen iets. Ik laat dieren met rust en ik laat dierlijke producten staan. Ik zou het daarom fijn vinden om gerespecteerd te worden om mijn keuze, om niet belachelijk gemaakt te worden en om serieus genomen te worden. Dat wil toch iedereen?

Zo, ik ben blij dat ik dit kwijt ben.

4 thoughts on “Vegetarisch ok… Maar veganistisch? Te extreem!

  1. Nou het zit je dwars! Had je een specifieke vervelende reactie van een bijzonder iemand?
    Zelf zijn we ongeveer nu net zo lang vegan (sinds maart) als jullie en ik moet zeggen: ik herken deze reacties niet. Ik ben zelf nog wel wat voorzichtig soms om het te vertellen, maar als ik uit de kast kom, reageren mensen geïnteresseerd. Vaak voelen ze zich ook wat beschaamd dat ze zelf wel vlees of kaas etc eten. Sommigen vragen er niet op door, maar zeggen niet dat ze het extreem vinden. Zeker niet na een uitleg!
    Ik vind het jammer voor je, maar hoop dat je jezelf niet laat kisten, want ik vind dat je goed bezig bent en de aarde, de dieren en je lijf vinden dat ook!
    Liefs, Yolanda

    1. Bedankt voor je reactie! Deze reactie krijg ik voornamelijk, niet van 1 persoon specifiek. Daarom wilde ik het even van me af schrijven. Zo fijn om te lezen dat het bij jou anders is, ik hoop dat het dat bij mij ook wordt! Ik laat me zeker niet kisten, ben zo blij met mijn keuze om vegan te worden, die neemt niemand me af 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge