Twee kleine kindjes, wat zijn mijn verwachtingen?

Het is bijna zover (in ieder geval op het moment dat ik dit schrijf, wat een paar dagen eerder is dan dat deze blog online komt). Bijna mogen we ons tweede kindje gaan ontmoeten! Mijn lichaam geeft aan klaar te zijn met de zwangerschap en te willen bevallen, dus nu is het wachten tot de baby ook zover is. Maar wat dan áls de baby er is? Hoe zie ik dat voor me, natuurlijk ouderschap met twee kleine kindjes?

Eén kindje

Het krijgen van ons eerste kindje was overweldigend. We konden ons er van te voren geen voorstelling van maken. En nu mogen we al anderhalf jaar genieten van een zogenaamd “gemakkelijk” kind. Ze is heel sociaal, slaapt goed en huilt weinig. Natuurlijk hebben we ook wel onze moeilijke momenten met haar, maar we mogen echt niet klagen. En dat doen we dus ook niet! We zijn echt gezegend met ons meisje.

Naast het feit dat we gezegend met haar zijn, kennen we ons meisje ook door en door en is ze onmisbaar. Ik kan me geen leven meer zonder haar voorstellen. Dat was eigenlijk al vanaf het eerste moment, we vlochten namelijk haar bestaan gemakkelijk in in ons eigen leven. We namen haar overal mee naartoe, wat in het kader van natuurlijk ouderschap ook vanzelfsprekend is. En nog steeds betrekken we haar bij vrijwel alles wat we doen; ze hoort er gewoon helemaal bij. We houden rekening met wat ze leuk vindt en wat niet, we anticiperen op haar behoeften en volgen haar in haar ontwikkeling.

Waar we ons eerst niet konden voorstellen hoe het zou zijn om een kindje te hebben, is het nu dus een tweede natuur geworden om haar om ons heen te hebben en gaat alles (bijna) vanzelf.

Twee kleine kindjes

Nu kan ik me nog niets voorstellen bij het hebben van twee kleine kindjes, hoe dichtbij het ook is. Onze dochter is ongeveer anderhalf jaar. Ze zit nog in de luiers, ze loopt nog niet, en ze kan nog niet echt praten. Ik vraag me af hoe ik dit ga combineren met de zorg voor een hulpeloos baby’tje. Want naast aan haar wil ik dan natuurlijk ook aan ons tweede kindje aandacht geven.

Luiergedachten

Zoals inmiddels denk ik wel bekend, gebruiken wij wasbare luiers voor onze dochter. Die gaan we straks ook gebruiken voor ons tweede kindje, wat betekent extra vaak wassen. Ik vind dit helemaal niet erg, want ik sta compleet achter het principe van wasbare luiers om verschillende redenen, maar het is wel veel werk. Ik ben benieuwd of ik dat allemaal ga kunnen bijbenen. En hoe ik al die luierspullen steeds mee ga nemen als we op pad gaan, want wasbare luiers nemen meer ruimte in beslag dan dunne wegwerpluiers.

Vervoersgedachten

Over op pad gaan gesproken; we geen dubbele kinderwagen aangeschaft. Geen plek voor. En ook niet nodig trouwens. Maar omdat ik wel vaak in mijn eentje met onze twee kleine kindjes op pad zal zijn, en mijn oudste dus nog niet loopt, moesten we iets anders verzinnen. Eén kindje zal gedragen worden, en het andere kindje zal in de wagen meerijden. Daarom hebben we een draagzak aangeschaft, waarin we zowel onze oudste op de rug kunnen dragen, als onze jongste op de buik (niet tegelijkertijd hoor!). Ik heb tot nu toe alleen nog maar ervaring met een draagdoek waarin we onze dochter een aantal maanden hebben gedragen, maar een draagzak heb ik nog nooit gebruikt. Tegen de tijd dat ik er iets meer over kan vertellen, zal ik mijn ervaringen hier zeker nog over delen!

Slaapgedachten

Net als onze oudste willen we ook zeker het eerste half jaar de jongste bij ons op de kamer laten slapen. In het begin zal dat waarschijnlijk tussen ons in zijn in het grote bed, daarna zal dat in het wiegje worden naast het bed, en nog later in het ledikant dat we als co-sleeper tegen ons bed aan schuiven. Zo hebben we dit tenminste bij onze dochter gedaan, en dit beviel ons heel goed.

We zijn niet samen blijven slapen met onze dochter; inmiddels slaapt ze al een hele tijd op een eigen kamer. Hoewel het niet helemaal in lijn is met natuurlijk ouderschap, verwacht ik dat we ook bij onze jongste na het eerste half jaar weer zullen gaan verlangen naar wat meer privacy en hem of haar een eigen plekje willen geven. Maar een echt “eigen” plekje zal in ons huisje moeilijk worden. Onze twee kleine kindjes zullen een slaapkamer gaan delen, omdat we nu eenmaal maar twee slaapkamers hebben. Iets waarvan ik aan de ene kant denk: Joh! Zo ging dat vroeger overal. Het is vast alleen maar gezellig om samen op een kamer te slapen, geen probleem! Maar aan de andere kant: Wat nou als ze elkaar wakker gaan houden? Als hun ritmes totaal niet op elkaar aansluiten? Hoe gaat ons dit ooit lukken?

Voedinggedachten

Zoals denk ik ook wel bekend, ben ik een enorm voorstander van borstvoeding. Ik heb mijn oudste 16 maanden borstvoeding kunnen geven, tot ver in deze zwangerschap dus, en ik ben van plan om ook ons tweede kindje lang te gaan voeden. Ik kijk er heel erg naar uit om deze bijzondere relatie ook met dit kindje aan te gaan, en kan niet wachten tot het weer zover is. Ondanks alle moeilijkheden die er ongetwijfeld ook weer bij zullen komen kijken.

Ik ben benieuwd hoe onze oudste het borstvoedingsavontuur van mij en de jongste zal gaan beleven. Zal ze het interessant vinden? Wil ze misschien zelf ook weer drinken? Of zal ze jaloers worden van alle bijzondere aandacht die de jongste met borstvoeding krijgt? Ik vind het heel spannend, maar heb er wel het volste vertrouwen in!

Heb jij ervaring met twee kleine kindjes? Hoe heb jij bepaalde zaken aangepakt waarover ik nu nadenk? Alle tips zijn welkom, en andere gedachtes natuurlijk ook!

2 thoughts on “Twee kleine kindjes, wat zijn mijn verwachtingen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge