Screenless Sunday: bewustwording van onze schermverslaving

Afgelopen zondag kwam mijn man met een leuk groen idee: Screenless Sunday! De hele dag geen tv, pc, telefoon of tablet. De hele dag dus alleen met ons gezinnetje, heerlijk! Maar… Ook ontzettend confronterend! Want wat kijk je tegenwoordig toch snel op een scherm!

Op vakantie proberen we ook altijd zo veel mogelijk te unpluggen, maar dat is toch anders dan een zondagje thuis. Op vakantie gaat het makkelijker, omdat je in een nieuwe omgeving bent en allerlei activiteiten wilt ondernemen met elkaar. Een dagje thuis, als er helemaal niets op de planning staat, is andere koek. Ik kwam er nu pas achter hoe snel je voor elk wissewasje op je telefoon wilt kijken. Hoe laat is het, heb ik een berichtje, even snel een blogje lezen op de wc. Dat deden we nu dus niet.

Terug in de tijd

De telefoons lagen eenzaam op de kast. We waren wel bereikbaar voor het geval het nodig mocht zijn, maar alleen als mensen ons zouden bellen. Geen berichtmeldingen dus. Dat was voor mij niet zo moeilijk, want die meldingen heb ik toch al uitstaan (ik kijk wel wanneer ik daar zelf zin in heb). Maar de telefoon niet in mijn zak hebben, dat was wel nieuw. Want wat ging ik nu doen op de wc, behalve mijn behoefte? Ik was elke keer ineens een stuk eerder klaar dan normaal, en mijn man ook! En wat als de kindjes allebei liggen te slapen, wat ga je dan doen? Nu heb ik wel wat schermloze hobby’s zoals lezen en handwerken, maar mijn man zuchtte toch al vrij snel dat hij zich verveelde. Hij leest in zijn vrije tijd graag nieuwswebsites en heeft zijn krantenabonnement digitaal. Dat ging nu niet, dus wat dan?

Voor het eerst sinds tijden werd er een boek uit de kast getrokken (verzamelde vertelsels en verzen van Herman Finkers, geniaal!). We ploften samen op de bank, en onder het genot van een kopje koffie (hij) en cappuccino (ik) las mijn man heerlijke anekdotes voor en repareerde ik wat kinderkleding. Ik waande me terug in de tijd! (Afgezien van die cappuccino dan, die past misschien niet helemaal in het plaatje.) Echt, het was zalig! Zo rustig! En we hadden ineens zo veel tijd!

In de regen door het bos

Toen we hadden geluncht wilde ik graag buiten wandelen. Maar het was nogal wisselvallig weer, dus we wilden weten of het ging regenen. Toen hebben we toch even een telefoon erbij gepakt om de buienradar te checken. We kwamen tot de conclusie dat het zou gaan regenen. Niet hard, maar wel een beetje. Dus we zouden binnen blijven. Maar ik wilde me er niet bij neerleggen. Goed, we zouden een klein rondje lopen in het dorp, zodat we toch een frisse neus konden halen. Mèh, dan hoefde het voor mij eigenlijk ook niet. Ik wilde het bos in! En toen dacht ik: slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding! Dus hup! Warme kleren en stevige wandelschoenen aan, draagzak en draagdoek mee, en twee fijne paraplu’s. Ready to go!

Stom eigenlijk, we hadden dus helemaal niet op die telefoon hoeven kijken! Want ondanks dat de radar aangaf dat het slecht weer zou zijn, gingen we toch naar buiten… En echt, het was héérlijk in het bos. Er was geen mens te zien (gek hè, met dat “slechte” weer), dus we hadden het rijk voor ons alleen. Mijn man met onze oudste dochter op zijn rug, ik met onze jongste dochter op mijn buik, liepen wij blij door de herfstbladeren te schoppen, genoten we van de heerlijke regenlucht onder de bomen en waren we helemaal alleen met ons gezinnetje. Zonder telefoons.

Oh, het was nog wel een beetje spannend trouwens hoor, in dat bos. Want we moesten er met de auto naartoe, en al die regen had de bospaden er niet beter begaanbaar op gemaakt. Integendeel. En onze auto heeft geen vierwielaandrijving, dus ik was blij dat mijn man reed (en hij denk ik ook). Hij moest vaart blijven houden, want anders zouden we vast komen te zitten in de modder, en wat dan? Wachten tot er iemand langs zou komen. Wat dus niet zou gebeuren, want er was niemand anders in het bos. En het was al half 5 ofzo, dus het zou ook niet heel lang meer licht blijven. Ik bedacht al allemaal doemscenario’s, maar uiteindelijk gebeurde er natuurlijk niets en ging het allemaal goed. Maar toch, dan voel je je ineens erg onzeker zonder telefoon!

Voor herhaling vatbaar

Ik heb nog twee keer op mijn telefoon gekeken die dag. De eerste keer was toen ik ging koken, want het recept stond op mijn telefoon. De tweede keer was vlak voordat we gingen slapen, omdat we wilden checken of we nou veel gemist hadden. Nee dus, bijna niets. Ik had vijf berichtjes gehad denk ik, maar die hadden geen haast. De rust die ik ervoor had teruggekregen was me meer waard! Alleen jammer dat ik in het bos nu geen foto heb kunnen maken, maar ja. Ik zal me deze middag toch nog lang kunnen herinneren, ook zonder foto.

Screenless Sunday had trouwens voor mijn gevoel ook een groot effect op onze kindjes. Vooral de oudste was rustiger en meer tevreden nu papa en mama niet steeds afgeleid waren door hun telefoon en ook zij niet door schermen geprikkeld werd. We hebben vaak niet door wat een enorme impact een scherm heeft en wat voor indruk een scherm maakt op een kind, omdat we het zelf niet hebben meegemaakt in onze jeugd. Maar onze kinderen merken dit natuurlijk wel, en we waren nu veel meer met elkaar verbonden en gaven elkaar meer echte aandacht nu de schermen buiten beeld (HA!) waren.

Wij houden hem erin, Screenless Sunday! En als het een keer op zondag niet uitkomt, dan Screenless Saturday (ook dubbel s). Die ene dag in de week digitale rust kan ik echt iedereen aanbevelen. Doe jij ook mee morgen? Kun je meteen zien hoe verknocht jij eigenlijk bent aan je schermpje!

4 thoughts on “Screenless Sunday: bewustwording van onze schermverslaving

  1. Ah joh, ik lees dit nu op zondag, haha. Elke zondag zonder schermpjes zou ik niet willen. Het is ook vaak een dag waarop ik wil bloggen, maar het idee spreekt me wel aan! We hebben al een hele tijd geen mobieltjes meer in de slaapkamer en dat geeft me zoveel rust. Mijn vriend leest me nu soms ook korte verhaaltjes voor voordat we gaan slapen. Heerlijk kneuterig 🙂
    Een hele dag zonder internet zou ik wel lastig vinden. Van de andere kant heb ik niet eens internet op mijn mobiel, dus als je een dagje op stap gaan ben ik automatisch offline. En ik kan me ook rustig een dag vermaken met de krant. Het belangrijkste vind ik dat ik erop let dat ik niet uren domweg door social media zit te scrollen. Leuke blogs en artikelen zoeken of zomaar even mooie foto’s kijken is niks mis mee, maar liever niet meer uit gewoonte zonder dat ik echt iets opneem.
    Linda – Zaailingen onlangs geplaatst…Op zoek naar lekkere vegan ‘kaas’: 6x kazen van Charly’s all is fairMy Profile

    1. Ik wil ook niet per se elke zondag disconnecten, maar wat vaker offline zou denk ik voor iedereen wel goed zijn. Het lijkt soms steeds meer alsof ons leven zich online afspeelt ipv offline, en dat vind ik een slechte ontwikkeling.
      Geen mobieltjes in de slaapkamer zou ik ook moeten invoeren, maar toch houdt iets me daarin tegen. Toch iets met altijd bereikbaar willen zijn ofzo? Terwijl ik ’s avonds in bed eigenlijk veel liever een boek zou lezen dan mijn social media checken.

  2. Het klinkt alsof jullie een heerlijke dag hebben gehad zo zonder schermpjes! Ik denk niet dat ik het zou kunnen. Ik heb een tijdje een app gehad die bijhield hoevaak ik mijn telefoon pakte en hoe lang. Daar schrok ik aan de ene kant wel van, maar aan de andere kant deed ik niks om het te veranderen 😂 En al helemaal sinds onze blog ben ik nog meer online. Heb die app maar verwijderd, haha
    Marloes onlangs geplaatst…Drie maanden met Invisalign – update 1My Profile

    1. Hahaha, het was blijkbaar te confronterend 😉 Dan maar ontkennen 😉 Ik vond het ook wel moeilijk hoor, maar toen ik het eenmaal deed, was het eigenlijk zo fijn! En mijn blog kan dan ook wel een dag wachten. Probeer het toch eens, zou ik zeggen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge