Natuurlijk ouderschap,  Samen slapen

Samen slapen, een mooi maar eindig avontuur

Al tijdens mijn eerste zwangerschap wist ik dat ik ons kindje bij ons op de kamer wilde laten slapen. Het wordt sowieso in Nederland door de Jeugdgezondheidszorg aangeraden om zeker het eerste half jaar met je baby in dezelfde kamer te slapen, in verband met het risico op wiegendood. Maar toen ik me tijdens mijn zwangerschap ging verdiepen in natuurlijk ouderschap, besefte ik dat ik meer wilde dan alleen ons kindje bij ons op de kamer te laten slapen. Waarom niet écht samen slapen, met z’n drietjes in ons grote bed?

Op deze manier samen slapen wordt over het algemeen afgeraden, omdat het risico zou bestaan dat je in je slaap per ongeluk op je baby kunt rollen of dat je baby onder de dekens schuift en zo kan stikken. “Alternatieve” bronnen vertellen echter juist dat samen slapen in één bed goed is voor de ontwikkeling van het kind, en dat de risico’s reuze meevallen, mits je zelf niet onder invloed bent (van drugs, alcohol of medicijnen). Deze benadering sprak mij veel meer aan, dus ik ging me er meer in verdiepen.

Three in a Bed

Ik las onder andere het boek Three in a Bed: The Benefits of Sleeping with your Baby van Deborah Jackson. Zij leerde mij veel over de redenen om samen te slapen, en hoe afwijkend het eigenlijk is om dit niet te doen. Over het algemeen slapen ouders over heel de wereld samen met hun baby’s en kinderen, totdat zij zelf aangeven alleen te willen slapen. Dit is heel natuurlijk, om meerdere redenen. Heel praktisch is het zo gemakkelijk om ’s nachts borstvoeding te kunnen geven en als moeder ook aan je slaap te komen. Maar andere gedachtes die erachter liggen zijn het beantwoorden aan de behoeftes van de baby en het volgen van je eigen instinct om je kindje dicht bij je te houden. Dit alles sprak mij ontzettend aan. Dit wilde ik ook!

2017-05-30 2
Overdag in de wieg naast ons bed

We hadden heel braaf boven naast ons bed een wiegje neergezet, maar eerlijk gezegd stond dat er alleen voor overdag. We sliepen namelijk vanaf de eerste nacht met ons dochtertje tussen ons in. Dat was zo’n bijzondere ervaring! Die eerste nacht, al die nieuwe geluidjes horen van een klein mensje, ons kindje. We hebben amper een oog dichtgedaan die nacht, zo onder de indruk waren we! Maar dat veranderde snel hoor. We sliepen eigenlijk heel goed, en het voeden ging inderdaad heel gemakkelijk. Liggend voeden kon ik niet zo goed in het begin, dus ik ging wel steeds zitten, maar het scheelde al heel veel dat ik mijn bed niet uit hoefde ’s nachts. Ik kwam zeker wel aan mijn slaap.

Two in a Bed, Three in a Room

Na een maand wilde mijn man toch wel erg graag iets meer ruimte terug voor zichzelf. En hoewel ik het in eerste instantie niet prettig vond, hebben we ons meisje toen naast ons in het wiegje gelegd. Ook zo konden we nog steeds goed slapen. Het kostte iets meer moeite om haar ’s nachts te voeden, maar het was goed te doen. En het werd weer een stukje gemakkelijker toen ze na 3 maanden uit haar wiegje was gegroeid en we een ledikant naast ons bed zetten. Dit ledikant was aan één kant open, waardoor we eigenlijk een breder bed hadden gemaakt omdat ze op bijna dezelfde hoogte sliep als wij. Zo kon ik haar ’s nachts in één beweging bij me trekken om haar bij me te laten drinken.

2017-05-30 3
In het ledikant tegen ons bed aan

Two in a Room

Toch was ik na 7 maanden wel erg moe van de nachtvoedingen. Overal om ons heen hoorden en lazen we verhalen over kindjes die nu toch wel moesten kunnen doorslapen en niet meer hoefden te drinken ’s nachts, en wij wilden dit ook graag. Gewoon een nachtje doorslapen… Dus toen hebben we ons kindje op haar eigen kamer gelegd, gewoon om te kijken hoe het zou gaan. Het gaat volledig in tegen de idealen van samen slapen, om je kind een poos te laten huilen ’s nachts, om niet meteen te gaan kijken, om alleen even een aai over de bol te geven en weer weg te gaan, maar toch deden we het. Het ging volledig tegen mijn gevoel in. Ik vond het verschrikkelijk, hartverscheurend, ik voelde me zo’n slechte moeder toen we dat deden! Maar… Het werkte wel. Binnen een paar nachten was mijn meisje eraan gewend dat ze eigenlijk geen drinken meer nodig had ’s nachts, en dat ze ook zonder borst weer in slaap kon vallen. Vanaf toen sliep ze door.

Mijn dochter is altijd een lichte slaper geweest, en ik denk achteraf dat ze ’s nachts wakker bleef worden van de geluiden die wij onbewust maakten. Ze slaapt nog steeds heel licht, en wordt van het minste geluid wakker. Maar ze heeft geen moeite om zelf (weer) in slaap te vallen, en dat is eigenlijk sinds ze alleen op haar kamertje slaapt. Hoewel ik het ideaal achter samen slapen nog steeds schitterend vind, ben ik er ook van overtuigd dat het in het geval van mijn kind nu beter is om wel alleen te slapen. Zowel voor haar, als voor onze nachtrust. Wij wilden het “alternatieve avontuur” van samen slapen aangaan, en hebben dat op onze eigen manier kunnen vormgeven. Voor ons was het mooi, maar (helaas) wel eindig.

Heb jij een kindje en slapen jullie samen? Of hebben jullie dat gedaan? Wat zijn jouw ervaringen en keuzes daarin? Laat het me weten, ik ben heel benieuwd!
Marianne wit

5 Reacties

  • Steffie

    Toevallig ben ik via via op jouw blog geraakt en zag ik dit artikel voorbij komen. Ons zoontje is nu 4 maanden oud en is inderdaad net zoals jouw dochtertje begonnen in zijn eigen wiegje bij ons op de kamer, maar al snel tussen ons is. Dan legden we hem te slapen ’s nachts in zijn wiegje en dan was hij flink aan het protesteren terwijl tussen ons in viel hij meteen in slaap. Zodoende hadden we direct zoiets van slaap maar lekker tussen ons in, maar op een gegeven moment begonnen we niet eens meer in zijn wiegje maar meteen in ons bed! haha Nu hebben we alleen een punt bereikt waarop hij kan rollen en zich met zijn voetjes en knietjes door het bed heen manoevreert, dus we gaan nu in ieder geval overdag hem te slapen leggen in zijn ledikantje. Maar precies zoals jij zegt, ik wil hem ’s nachts ook op zijn eigen kamertje leggen als hij zou doorslapen. Maar het is een beetje het kip of het ei verhaal, slaapt hij snachts niet door omdat hij voeding nodig heeft of wordt hij wakker van ons enzo. Lastig! Wel leuk he al die ontdekkingen die je doet over jezelf, dingen die je nooit van jezelf had verwacht enzo:).

    • Marianne

      Dank je wel voor je berichtje! Hopelijk vind je het leuk hier. Ja, het is zeker interessant om bij jezelf te ontdekken wat je nu echt belangrijk vindt, en hoe dat soms kan verschillen van wat je eerder verwacht had. Ik had gedacht dat we veel langer op 1 kamer zouden slapen, maar uiteindelijk is het toch anders gelopen. Neem vooral je tijd om een beslissing te nemen over waar jullie je zoontje laten slapen. Volgens mij kun je het nooit verkeerd doen, als je er maar achter staat 🙂

  • Sofie

    Hallo Marianne

    Onze oudste dochter van 2jr4mnd slaapt nog steeds in bed bij mijn man en mij. Onze dochter van 5 maand slaapt sinds het begin in haar eigen bedje.
    Oudste dochter: wilde als klein baby’tje niet liever dan op mijn buik slapen. De eerste maanden sliep ze dan ook ’s nachts op mijn buik. Er stond wel een co-sleeper naast ons bed, maar dat was voor mijn dochter veel te ver (hoe dichtbij het ook mag zijn). Na vele pogingen, gaf ik het op en sliep ze gewoon naast me in het grote bed. Ze heeft altijd veel nachtvoedingen gevraagd (standaard 6 en op haar 9 en 15 maand tot 12 nachtvoedingen toe). Ik heb een ganse weg afgelegd in het aanvaarden van deze situatie (niet doorslapen – veel voeden – niet in de co-sleeper)… het “willen veranderen” vrat energie. Sinds ik dit alles losgelaten heb, ben ik rustiger en kan ik zeggen: ’t is oké zoals ’t nu is, ’t veranderd vanzelf wel – als mijn dochter er klaar voor is. Dit was dus voor mij de beste oplossing. Zoals hierboven gezegd, slaapt ze nog steeds bij ons in bed. Het aantal nachtvoedingen was gedaald tot 3, maar sinds de geboorte van onze jongste dochter zitten we terug op 6. Ik ben er gerust in dat ze stilaan weer minder voedingen zal vragen dus laat het begaan.
    Jongste dochter: Heel ander verhaal. Wanneer zij in slaap valt op mijn buik, blijft ze heel onrustig. Van zodra ik haar in haar bedje leg, vindt ze haar rust. Haar bedje heeft een tweetal maand naast ons bed gestaan, maar nadien hebben we haar op haar eigen kamertje laten slapen. Zij vraagt maar 1 tot 2 nachtvoedingen, dus vind ik het niet lastig om daar even mijn bed voor uit te gaan.
    Wat ik nog meer dan ooit besef: elk kindje is anders en heeft z’n eigen behoeftes. Ik probeer de aard en de gevoeligheden van mijn kinderen te respecteren. In het geval van mijn oudste dochter vraagt dit meer dan bij mijn jongste dochter. Ik zou het ook van anderen verstaan mochten ze niet dezelfde weg met haar afleggen als ik… Als thuisblijfmam

  • Sofie

    Oeps… per ongeluk te vroeg verzonden! 🙂
    Ik ga verder:
    Als thuisblijfmama (momenteel in loopbaanonderbreking) heb ik het geluk niet te moeten presteren voor een werkgever. Mocht ik wel terug aan de slag zijn, kan ik me voorstellen dat het net iets minder eenvoudig zou zijn.

    Zo, dit was – en is – mijn (ons!) “samen slapen verhaal”. ’t Was fijn om dat van jou te lezen! Bedankt voor het delen.

    • Marianne

      Heey! Wat verschillen jouw kindjes toch veel van elkaar! Ik heb dit wel vaker gehoord en gelezen. Bij ons thuis is het verschil in slapen niet zo groot, hoewel mijn jongste wel gemakkelijker zelf kan slapen dan mijn oudste. Maar bij de oudste was het ook nooit een echt groot probleem. Dankjewel voor het delen van jouw ervaring!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge