Burn-out,  Persoonlijk,  Self care

Op een zelfliefdevolle kerst

Ja, lees die titel nog maar eens een keer. Zelfliefde. Liefdevol. Zelfliefdevol. Bam! Vorig jaar focuste ik met de feestdagen vooral op veganisme, maar dit jaar hou ik het iets rustiger en iets minder activistisch. Ik wil het vandaag vooral hebben over lief zijn voor jezelf. Over hoe belangrijk dat is, over mijn leercurve het afgelopen jaar, en over de samenhang met de feestdagen. Hou je vast voor een dosis zelfliefde en self care, op de valreep van 2018!

Het belang van zelfliefde

Misschien is het voor jou allemaal wel vanzelfsprekend, maar ook grote kans dat het dat niet is. Om mij heen hoor ik namelijk heel vaak hoe moeilijk mensen het vinden om voor zichzelf te kiezen in plaats van voor anderen. Anderen gaan altijd voor. Het lijkt vaak alsof vrouwen hier meer last van hebben dan mannen, maar ik weet niet of dit echt zo is. Ik denk persoonlijk dat bijna iedereen geneigd is zijn/haar eigen behoeftes op de tweede (of derde of…) plaats te zetten. Maar erg aardig naar jezelf is dit eigenlijk niet.

Je zou zo waarschijnlijk nóóit doen naar iemand anders. Stel, Pietje heeft je hulp nodig. Zou je keer op keer zeggen: “Nee, sorry. Geen tijd. Ik moet eerst goed voor Jetje zorgen”? Nee toch! Arme Pietje! Je zou de zorg gaan verdelen, zoals je ook doet met meerdere kinderen. Je kunt je ene kind niet alles geven en je andere kind niets. Maar waarom denk je dan wel dat je iedereen om je heen alles kunt geven en jezelf niets? Dan doe je jezelf zwaar tekort.

Wat ik persoonlijk heb geleerd

Zelf heb ik deze wijsheid op een heel pijnlijke manier moeten leren. Toen het namelijk al te laat was en ik huilend met twee kleine kindjes en een bakje gebakken aardappeltjes bij mijn moeder op de stoep stond. Echt waar. Ik. Kon. Niet. Meer. Ik had jarenlang alles gegeven aan anderen, maar te weinig aan mezelf. En ik zat er doorheen. Ik was burned-out.

Ik heb de stekker overal uit getrokken en moest voor mezelf kiezen (als je dat dan nog een keuze kunt noemen). Geen werk meer, geen sociale verplichtingen meer, en zelfs niet meer de zorg voor mijn kinderen. Ik kon niets meer, omdat ik mezelf helemaal kwijt was. Toen ben ik gaan ontdekken hoe belangrijk het is om voor jezelf te zorgen, om lief voor jezelf te zijn, en om jezelf op de eerste plaats te zetten. Want dat doet niemand anders voor je.

Ik leerde “nee” te zeggen. In eerste instantie omdat ik geen keuze had, maar later ook omdat ik me daar prettiger bij voelde. Ik leerde rust te nemen. Vooral omdat ik gewoon geen energie meer had, maar toen merkte ik hoe heerlijk dat eigenlijk was. En ik leerde voor mezelf te kiezen. Oorspronkelijk omdat ik daartoe gedwongen werd, maar vervolgens wanneer ik voelde dat ik daar behoefte aan had.

In februari 2018 stond ik met dat bakje aardappelen voor mijn moeders huis. En nu in december ben ik “nog steeds” aan het herstellen. Als je jarenlang jezelf hebt “verwaarloosd”, kun je moeilijk verwachten dat je na een paar weken weer de oude bent. Maar ik baal er wel van. Ik ben nog niet volledig aan het werk, en ik voel nog steeds bepaalde angsten en onzekerheden sterker dan nodig. Ik ben sneller overprikkeld en moe dan vroeger, en heb veel vaker de behoefte om te vluchten dan voorheen. Daarom is zelfliefde en self care zo belangrijk, het is noodzakelijk om jezelf niet kwijt te raken. Het is de basis van waaruit je kunt zorgen voor anderen en de bodem waarop jij kunt groeien en bloeien. Zelfliefde is niet egoïstisch, het is een eerste levensbehoefte.

Waarom nu juist met kerst?

Fijn dat je nog steeds aan het lezen bent! Het was een zwaar verhaal, zo op deze feestdag. Ik denk dat juist op dagen zoals deze het belangrijk is om jezelf eraan te herinneren dat we goed voor onszelf moeten zorgen. Feestdagen lenen zich er bij uitstek voor om onszelf te vergeten ten behoeve van anderen. Je slaat geen uitnodiging af, je verlicht de taken van anderen, je bereidt alles tot in de puntjes voor. Welke rol je ook vervult, in veel gevallen vervul je die rol voor anderen, en niet zozeer voor jezelf. Terwijl juist dat ook zo belangrijk is.

Daarom dus met kerst. Omdat je jezelf niet moet vergeten. Je mag best “egoïstisch” zijn en voor jezelf kiezen, zeker als jij er anders eigenlijk aan onderdoor gaat. Waarom zou je over jezelf heen laten lopen en naar andermans pijpen dansen? Dans voor jezelf, en voor niemand anders!

En zo wens ik je een zalig kerstfeest, vol zelfliefde, reflectie en rust.

4 Reacties

  • WEcotip

    Bedankt voor je mooie tekst! Ik vind het altijd prachtig om hier open, eerlijke verhalen over te lezen. Dat hebben we allemaal hard nodig, denk ik.

    Ik luisterde niet naar mijn lichaam en mijn eigen behoeftes tijdens mijn burn-out, waardoor ik er nog een chronische ziekte bij ontwikkelde. Pas toen ik geen millimeter vooruit, achteruit of opzij meer kon, gewoon níets meer, ben ik gaan leren om zelfzorg toe te passen. Een radicale ommezwaai, want ik had het nooit gedaan of gezien.

    Dus wat is het prachtig om te lezen dat jij dit nu centraal zet! En helemaal dat je anderen oproept om dat ook te doen 🙂 Deze herinneringen kunnen er in onze wereld nooit te veel zijn!

    Een hele fijne kerst nog! 🙂
    WEcotip onlangs geplaatst…Asperges met Kerstmis?My Profile

    • Marianne

      Jij dankjewel voor je lieve woorden. Het is ook echt moeilijk om liever voor jezelf te worden als je niet weet hoe dat moet, maar uiteindelijk moeten we het allemaal leren. Voor de één is dit een pijnlijker proces dan voor de ander, helaas. Ik hoop dat je een fijne kerst hebt gehad!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge