Minimalisme, mooi maar moeilijk ideaal

Toen mijn man en ik gingen verhuizen naar het huisje waar we nu wonen, viel het me tegen dat we naast onszelf en een aantal onmisbare meubels ook een hele berg aan spullen moesten meeverhuizen. Jeetje, wat hadden we veel troep! Nu was ons geval ook wel een verhaal apart, want omdat we daarvoor een paar jaar in het buitenland hadden vertoefd, hadden onze “Nederlandse” spullen opgeslagen gestaan op een zolder van kennissen, en die kwamen nu dus weer tevoorschijn. Het waren eigenlijk twee bijna complete studenteninboedels, en daarbij dan nog de spullen die we in het buitenland hadden weten te verzamelen. En dat was bij elkaar eerlijk gezegd heel veel zooi.

Ons kleine huisje leek zo mooi toen we het hadden uitgekozen. Maar op de dag van de verhuizing stond het al gauw vol met allemaal dozen en wisten we van gekkigheid niet waar we moesten beginnen met opruimen. Zou het überhaupt allemaal wel passen? Nou viel dat gelukkig allemaal wel mee, voor alles was wel een plekje te vinden, maar met een schone lei beginnen was toch wel fijn geweest. Daarom besloten we om al direct bij het uitpakken te kijken of we iets wilden bewaren of weggooien. En ik kan je zeggen, we gooiden al een hoop weg. Dit voelde heerlijk, zo veel spullen minder. Het gaf me een gevoel van ruimte en van vrijheid, om niet verknocht te zijn aan materie.

warehouse-1482301_1920

Deze eerste stap van spullen weggooien was nog voordat ik überhaupt van minimalisme had gehoord. Maar even later besloot ik er meer over op te zoeken, en kwam al gauw uit bij dit fenomeen. Het bleek een enorme trend te zijn, waar hele strategieën voor waren, en waar mensen heel uiteenlopend mee omgingen. Maar hoe gingen wij hier onze eigen draai aan geven?

We volgden een beetje de “Marie Kondo methode”, die toen helemaal hip was. Ik had geluisterd naar haar boek “The Life-Changing Method of Tidying Up” op YouTube (klik hier voor de link), en werd enthousiast. Niet alles in het boek sprak me aan (ik geloof niet zo dat mijn sokken gevoel hebben en willen uitrusten bijvoorbeeld…), maar de basisidee dat je per onderdeel werkt (boeken, kleding, servies) in plaats van per kamer vond ik erg zinnig. En vervolgens elk item vasthouden en kijken of het jou blij maakt of niet, en grofweg aan de hand daarvan beslissen of je iets in je bezit houdt of niet, vond ik ook verfrissend. Op een paar noodzakelijke kwaden na die ons niet zo blij maakten (zoals schoonmaakmiddelen) hielden we over het algemeen vooral dingen over die voor ons “joy sparken”, wat precies het doel is van haar methode. En dat ruimde heerlijk op!

icon2

Het voelde echt bevrijdend om al die spullen weg te gooien, ik heb nog van niets spijt gehad. Ons huisje voelde ruimer aan, het ademde meer, en ik vond het heerlijk niet meer tegen zo veel spullen aan te moeten kijken en steeds op te moeten ruimen. Inmiddels zijn we ongeveer twee jaar verder en staat ons huisje weer een stuk voller dan toen, maar we hebben ondertussen ook een kindje mogen krijgen, dus dat is geen wonder. Echter, ik wil mijn dochter er niet volledig de schuld van geven dat we weer meer spullen zijn gaan bezitten 😉 Ik ervaar nu meer dan ooit hoe winkels je proberen te verleiden spullen te kopen, en ik ervaar ook dat ik er elke keer opnieuw weer intrap. Op het moment van de aankoop ben ik wel blij, maar een tijdje later vraag ik me thuis toch vaak weer af waar ik de rommel eigenlijk moet laten en waarom ik het ook alweer had aangeschaft.

Het wordt dus weer hoog tijd om opnieuw de boel te gaan inventariseren. Misschien niet met behulp van Marie Kondo, maar met behulp van een andere opruimgoeroe? Heb jij ervaring met minimaliseren en hoe pak jij dat aan? Heb je tips en tricks voor me, zodat ik opnieuw mijn leven wat ruimer en vrijer kan maken? Want dat gevoel is echt zalig! Laat het me weten bij de comments!
Marianne wit

3 thoughts on “Minimalisme, mooi maar moeilijk ideaal

  1. Ik schrok ook van staaaaapels dozen bij onze verhuis! Daarom gaan wij nu in onze nieuwe straat onze buren overtuigen om samen een garageverkoop te organiseren. Ik zal me alleen moeten inhouden om niet te veel in de rommel van de anderen te gaan snuisteren…

    1. Dank je wel voor je reactie! Ja hè, wanneer je alles in dozen ziet ipv opgeborgen in kasten is het echt confronterend. Een garageverkoop, wat een goed idee! Maar inderdaad wel alleen maar spullen verkopen 😉 Je wilt uiteindelijk niet met meer eindigen, hahaha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge