Mijn droom van een tiny house

Ken jij de tiny house movement al? Het is vooral een Amerikaans verschijnsel, maar ook in Europa en zelfs in Nederland zijn er een paar avonturiers die het aandurven om in een huisje op wielen te wonen. Echt te wonen! Dat vind ik zóóó gaaf! Echt, als ik dat ook ooit mag doen, dan zou ik dat wel willen. Het zou echt een droom zijn die uitkomt!

Tiny houses zijn huisjes van maximaal 50 mdie meestal op wielen staan en (deels) off-grid zijn, oftewel, zelfvoorzienend. Ze zijn bedoeld om permanent in te wonen en niet om er een paar weken vakantie in te vieren. Kun je het je voorstellen? Dat al je spullen in deze ruimte passen en dat het van alle gemakken is voorzien? Want dat is een tiny house!

Hoe ik tiny houses ontdekte

Toen wij net in het huisje woonden waar we nu wonen, kwam ik in aanmerking met de tiny house beweging. Ik was zo geschrokken van alle spullen die we moesten verhuizen, dat ik geïntrigeerd werd door minimalisme en via het internet de tiny house movement ontdekte. Echt, wat een schitterend ideaal! Ik zag dat ook wel zitten, wonen in een piepklein huisje, met alleen de spullen die me écht dierbaar zijn en die ik écht nodig heb. Ik wilde niet als een standaard Nederlander veel moeten werken om de torenhoge huur of hypotheek te kunnen betalen, daardoor meer weg zijn van huis dan er wel zijn om ervan te genieten, alleen omdat ik het geld nodig had om ergens te kunnen wonen. Want dat is toch eigenlijk wel een gekke manier van leven? Het is de standaard manier, maar eigenlijk te idioot voor woorden.

Toen ik tiny houses ontdekte, was ik er al snel door gefascineerd. Ik ging tv-programma’s kijken waarin ze werden gebouwd en waarin mensen werden gevolgd op hun weg naar hun tiny house droom. Het minimaliseren, het ontwerpen van het huis, het bouwen en inrichten ervan en uiteindelijk de ervaringen van het daadwerkelijk tiny leven. Het minimaliseren was het grootste probleem, want alle deelnemers woonden natuurlijk oorspronkelijk in grote Amerikaanse mansions en hadden daar ook de hoeveelheid spullen naar. Uiteindelijk mocht iedereen nog maar x aantal spullen hebben, want anders zou het simpelweg niet passen in het tiny house. Natuurlijk lukte het hen allemaal. Niet zonder slag of stoot, maar ze overwonnen hun materialisme allemaal.

Living the dream?

Die uitdaging wilde ik zelf ook wel aangaan. Ontspullen dus, minimaliseren. Nou vond mijn man mijn tiny house liefde wel een beetje extreem en ging hij er ook niet in mee (waarvoor ik hem trouwens niet blame hoor! Het was misschien ook een beetje onrealistisch), waardoor het minimaliseren niet zo drastisch gebeurde als ik had gewild. Maar we kwamen op zich wel een heel eind. En naast het minimaliseren ging ik ook echt fantaseren over een tiny house, door zelf een “ontwerp” te maken, uit te tekenen met afmetingen en alles, en zo te kijken wat er haalbaar zou zijn voor ons. Een klein huisje, met dubbele lofts, een inklapbare eettafel, maar ook nog plek voor mijn piano. Het was echt heel erg leuk om te doen allemaal!

Maar ja, toen werd ik zwanger en raakte de droom al snel vergeten. Of misschien niet vergeten, want het is al die tijd wel een beetje op de achtergrond blijven sluimeren, maar het was in ieder geval niet realistisch voor dit moment. Want met kleine kindjes in een tiny house wonen, dat zie ik toch niet zitten. Op tv heb ik wel een aantal stellen met baby’s en peuters voorbij zien komen, maar dat past toch niet in mijn romantische plaatje van wonen in een tiny house. Dat is me een brug te ver.

Een tiny gevoel als alternatief

Voorlopig wonen wij gewoon in ons kleine huisje, of, als we ooit gaan verhuizen, in een ander klein huis. Het tiny gevoel in een gewoon Nederlands huis, dat lijkt me ook al heel wat. Een huis aanschaffen dat we ons gemakkelijk kunnen veroorloven, zodat we geld overhouden om gelukkig van te worden. Zodat we minder hoeven te werken. Zodat we kunnen genieten van de weinige spullen die we hebben, en vooral kunnen genieten van elkaar. Want dat is volgens mij waar tiny living voor een belangrijk gedeelte om draait. Dat je geniet van het immateriële, dat je niet je leven laat draaien om inkomsten en uitgaven, dat je gelukkig bent met de kleine en weinige dingen die je hebt. Dat wil ik ook!

Ik hoop dat in ieder geval dat deel van mijn droom mag uitkomen, klein wonen met een tiny gevoel. Heb jij ook zo’n droom? Eentje die nu misschien nog niet kan uitkomen, maar waar je wel achteraan blijft gaan? Ook al moet dat misschien op een alternatieve manier? Ik ben benieuwd!

6 thoughts on “Mijn droom van een tiny house

  1. Leuk! Ik herken mij er wel in. Wel klein willen wonen met weinig spullen maar dat echt een Tiny house net iets te ver gaat. En ik ben benieuwd naar welke programma’s je hebt gekeken 🙂

  2. Ik vind een tiny house ook geweldig, maar met een gezin met twee kinderen? Niet echt haalbaar vrees ik. Nu wonen wij evengoed niet zo groot (75m2), we hebben geen hypotheek en eigenlijk bevalt me dat toch wel erg goed. Ik denk dat het een mooie tussenoplossing is zo, voor nu 🙂

    1. Dank je wel voor je reactie! Ja, zo denk ik er nu ook over. Ik weet niet wat de oppervlakte van ons huisje nu is, maar we wonen niet groot. En dat wil ik zo houden! Hebben we tenminste ook geen ruimte voor meer spullen 😉

  3. Toen ik op kamers ging woonde ik in een soort kleine studio van 12m2. Hier zat mijn keuken al in. Alleen mijn badkamer deelde ik. Het was fantastisch, maar ik merkte dat ik te rommelig ben. Hierdoor werd het snel een chaos (lees: drie keer per dag) en was ik alleen maar aan het opruimen. Het heeft mij wel bewust gemaakt van de hoeveelheid spullen mensen vaak hebben en dat echt niet alles nodig is.
    Een tiny house vind ik wel super interessant! Ik kijk ook heel veel programma’s erover en lees er steeds vaker over. Misschien wel als ik later met pensioen ga. 😉

    1. Misschien had je toch te veel spullen voor die kleine ruimte. Want meer spullen zorgen voor meer rommel. Maar goed, toen werkte het in ieder geval niet, een voor nu blijft dromen natuurlijk ook heerlijk. Maar ik hoop niet dat mijn dromen pas in vervulling gaan als ik met pensioen ga, dat duurt me wel erg lang! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge