Ik mag dat niet eten vs. Ik wil dat niet eten

Als ik anderen vertel dat ik veganistisch eet, wat overigens nog niet zo heel veel voorkomt, krijg ik allerlei vragen naar mijn hoofd geslingerd: “Mag je dan helemaal geen melk drinken?” “En mag je dan ook die taart niet, als er ei in verwerkt zit?” “Mag je dan ook geen kroepoek?” In het begin reageerde ik daar dan op: “Nee, dat mag ik inderdaad niet.” Maar het voelde eigenlijk helemaal niet fijn om zo te antwoorden. Want wat betekent dat nou, dat ik iets niet meer mag? Van wie mag ik dat dan niet? Gaat het om toestemming? Of gaat het om iets anders?

Beperking door je keuze

Ik heb met mezelf afgesproken om veganist te worden. Dat is een keuze die ik zelf heb gemaakt, waar ik 100% achtersta, en waar ik ook best een beetje trots op ben. Ik voel me er nog wel wat ongemakkelijk bij omdat het zo alternatief is, maar ik ben toch heel blij met deze stap die ik heb gezet. Ik heb pas 3 maanden geleden deze beslissing genomen, maar het voelt nu al als een deel van mij. 3 maanden geleden voelde dit nog niet zo. Ik was er wel van overtuigd dat ik deed wat ik moest doen, met alle informatie over de belasting van het milieu, het dierenleed en de gezondheidsimpact in mijn achterhoofd. Maar ik was me toen vooral bewust van de dingen waar ik op zou moeten gaan letten en die ik zou moeten gaan vermijden om mijn doel te bereiken. Het voelde toen als een beperking. Etiketten lezen en teleurgesteld zijn dat in stroopwafels eigenlijk standaard roomboter zit, en ik ze dus niet meer mag kopen. Gebak afslaan, omdat er sowieso iets dierlijks in zit en ik dit dus niet meer mag eten. De menukaart lezen in een restaurant, en zien dat er eigenlijk geen gerecht op staat dat ik mag eten. Etc.

Het was akelig om op die manier veganist te zijn. Waarom doe ik mezelf dit aan? Van wie mag ik dit nu eigenlijk allemaal niet meer? Antwoord: van niemand. Ik mag alles eten, het is niet zoals een allergie. Er gebeurt lichamelijk niet direct iets met me wanneer ik toch een keer iets dierlijks eet. Ik word er niet ziek van en ga er niet dood aan. Ik mag ook papier eten, of benzine drinken, of andere gekkigheid uithalen. Maar dat doe ik niet omdat ik dat niet wil. Om wat voor reden dan ook. (In deze gevallen lijkt me dat vrij duidelijk…) Hoe zit dat dan met dierlijke producten? Die eet ik niet meer omdat ik die niet meer wil eten. Omdat ik weet wat er achter die dierlijke producten schuilt, op allerlei vlakken, en ik daar niet meer mee in verband gebracht wil worden. Omdat ik weet wat er voor nodig is om de roomboter te maken die in stroopwafels zit. Omdat ik weet wat er achter een ei schuilt dat in gebak is verwerkt. En omdat ik geen dierlijke producten wil eten, irriteert het me dat restaurants niet standaard een plantaardige optie aanbieden.

Controle over je keuze

Op deze manier denken over de dierlijke producten die ik niet meer eet, maakt het afwijzen van bepaald eten en drinken veel gemakkelijker. Mijn ervaring van beperking is veranderd in een ervaring van controle. Ik sta er nu meer boven dan een paar maanden geleden. En dat voelt heel erg fijn. Ik voel me niet meer zo vervelend als ik weer een product terug leg in het schap. Het stoort me hooguit dat er iets dierlijks in zit, want wat voegt het toe aan het product? Waarom veranderen ze dat dierlijke ingrediënt niet in iets plantaardigs? Dat zou toch veel beter zijn?

Voor mijn omgeving is het nu steeds een verrassing als we in gesprek zijn. Als mensen nu vragen: “Mag je dan ook geen roomijs meer?”, antwoord ik: “Natuurlijk wel. Ik mag alles eten, ook roomijs. Maar ik wil het niet meer eten.” Dan staan ze toch even vreemd te kijken. Ze verwachten een antwoord waarin je toegeeft dat het veganisme je beperkt, dat je niet meer alles mag eten wat je vroeger wel at. En dat maakt je keuze voor veganisme tot iets raars, want waarom zou je jezelf die beperkingen opleggen? Ze krijgen echter een antwoord waarmee je aangeeft dat je vrijwillig bepaald eten laat staan en bewust je keuzes maakt over wat je wel en niet meer gebruikt. Zo krijgt het veganisme een heel andere lading, en opent het op een bepaalde manier de ogen van je omgeving. Mooi toch, hoe je woordkeuze zo’n verschil kan maken?

Hoe reageer jij als jou zo’n soort vraag wordt gesteld? Had jij al eens bewust nagedacht over het verschil tussen niet mogen en niet willen? Laat een reactie achter, dat vind ik heel erg leuk!

8 thoughts on “Ik mag dat niet eten vs. Ik wil dat niet eten

  1. Bij mij is het vaak precies andersom. Ik mag geen koemelk meer vanwege een allergie. Ik krijg vaak de vraag: wil je dan nooit meer eens chocola, ijs etc? Alsof het voor mij een keuze is.
    Wel bekijk ik mijn situatie positief: ik wil vaker veganistisch en bewust gaan eten. Als ik nu vegetarisch eet, eet ik bijna altijd gelijk vegan. Bewust bezig zijn met eten is eigenlijk heel gemakkelijk zo! En elke dag een beetje beter.

    1. Ja, bij een allergie is het natuurlijk precies andersom. Maar ook daar heerst veel onbegrip denk ik. Levert vast ook frustratie op bij jou? Wel goed dat je toch het positieve ervan in wilt blijven zien!

  2. Mijn dochter is intolerant aan heel veel zaken en ik eet die dingen ook niet meer. Enerzijds omdat ik het haar niet moeilijk wil maken en anderzijds omdat ik geloof dat wanneer het ongezond is voor haar, het ook ongezond is voor mij. Dus net zoals jij zegt, ik mag wel, maar ik wil het niet meer.

    1. Ja! Zij mag het niet meer omdat het niet goed is voor haar met directe gevolgen, maar nu wil jij het ook niet meer zelf. Lief van je dat je je dochter zo support, daar heeft ze vast heel veel aan. En het doet andere mensen ook de ogen openen!

  3. Ik ben nu sinds januari van dit jaar veganist. Ook ik ben van “ik mag niet..” naar “ik wil niet” overgestapt. Dit voelt heel goed en helpt mij heel erg. Ook merk ik dat anderen het dan iets beter begrijpen, maar lang niet altijd. Er is nog heel veel onbegrip en het blijft toch vaak iets ‘raars’ voor de mensen om me heen.

    1. Dank je wel voor je reactie! Fijn hè, die mindswitch 🙂 Het helpt anderen ook echt om de situatie anders te bekijken, daar ben ik van overtuigd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge