Groen leven,  Minimalisme,  Natuurlijk ouderschap,  Opvoeding

Maakt minder speelgoed mijn kind blij?

Je leest het als ouders overal: minder speelgoed is goed voor je kind. En toch trap je steeds in die valkuil van méér speelgoed kopen, omdat je denkt dat je kind dit zo leuk zal vinden. Toch? Wij in ieder geval wel. Tot ik een paar maanden geleden genoeg had van al die troep in huis, en mijn streven naar minimalisme ook op ons speelgoed ging toepassen. Minder speelgoed dus, jeej! Maar werd mijn dochter daar ook blij van?

Waarom minder speelgoed?

Minder speelgoed leek mij in meerdere opzichten een goed idee:

Minder speelgoed betekent minder keuzestress. Een kind vindt het moeilijk om keuzes te maken, een klein kind al helemaal. Als er heel veel speelgoed is om uit te kiezen, lukt dit niet en wordt er dus uiteindelijk niks gekozen. Gevolg: het kind verveelt zich. Minder speelgoed maakt het dus gemakkelijker om te kiezen, en daardoor speelt een kind beter.

Minder speelgoed vraagt om creativiteit en fantasie. Als de poppen thee moeten drinken, maar er is geen theeservies, wat gebruik je dan? Nou, bijvoorbeeld de bekers die eigenlijk bedoeld zijn om een toren mee te bouwen. Deze oplossing kan een kind zelf verzinnen, zeker wanneer je hem stimuleert creatief en oplossingsgericht te denken.

Minder speelgoed zorgt voor minder rotzooi. Je huis kan aan het einde van de dag (lees: na vijf minuten) al wel helemaal overhoop liggen met duplo en speelgoeddieren, maar toch zijn die spullen relatief snel weer opgeruimd. Het is vervelender als er ook nog blokken, knuffels en puzzels op de grond liggen. Bij wijze van.

Wat heb ik gedaan?

Begin februari heb ik een heleboel speelgoed uit de speelgoedkast van mijn kinderen gehaald. Een deel heb ik weggedaan, en een deel heb ik op zolder gezet. De kast zat oorspronkelijk vol voor één kind, nu is hij nog maar voor de helft gevuld. Voor twee kinderen!

De vuistregel die ik aanhield, was per kind 1 stuk speelgoed per 3 maanden leeftijd. Dan zou de keuzestress niet te groot zijn. Voor mijn oudste kwam dat neer op 8 stuks speelgoed, en voor mijn jongste op 2 stuks speelgoed. Ik vond het zelf erg lastig om te kiezen, want wat haal je nou weg en wat laat je liggen? Maar ik troostte me met de gedachte dat ik na één à twee weken wat speelgoed zou omwisselen, en dat er dan weer nieuwe spelmogelijkheden zouden zijn.

Geloof het of niet, maar mijn oudste dochter had niet eens in de gaten dat ik speelgoed had weggehaald. Ze heeft in ieder geval niets laten merken. In eerste instantie liet ze haar speelgoed links liggen en ging ze spelen met andere voorwerpen in de kamer. Toegegeven, daar was ik niet zo blij mee, maar ik wilde niet direct opgeven. Gelukkig liet ze al snel de kandelaars, fotolijstjes en plantenpotjes weer voor wat ze waren, en pakte ze haar eigen speelgoed weer. Ze ging van alles combineren en werd zo creatief! Het duplohuis kreeg een giraf als huisdier, en mijn! beer mocht slapen in de wasmand. De autootjes reden over de bank en de lege speelgoedkast veranderde in een “glijbaan”. Het was zo leuk om te zien!

Na een paar weken ruilde ik wat speelgoed om. Toen had ze wel direct in de gaten dat er wat was veranderd! Ze vroeg om haar kassa, maar vond het niet erg dat die er even niet was. Zonder problemen ging ze met haar andere speelgoed spelen, dat ze voorheen niet eens een blik waardig keurde. Haar zusje vond ook de nieuwe dingetjes die ik voor haar had neergelegd reuze interessant, en zo konden ze zich allebei weer prima vermaken. Nieuwe boekjes werden gelezen en nieuwe fantasieën ontwikkelden zich. Het was echt verbazingwekkend.

En nu?

Zo gaat het eigenlijk nu nog steeds. Ik blijf het moeilijk vinden om speelgoed weg te halen, maar word weer blij als ik zie wat ik ervoor in de plaats kan leggen. Het is echt een grotere uitdaging voor mij dan voor mijn kinderen om met minder speelgoed om te gaan. Ik ga wel een stuk bewuster om met het speelgoed van mijn kinderen. Iedere keer opnieuw probeer ik combinaties te maken van verschillende soorten speelgoed, om hun ontwikkeling om meerdere vlakken te stimuleren. Ze krijgen speelgoed van verschillende materialen en met verschillende functies. Niet te veel speelgoed met batterijen meer (wat een verademing!), maar veel meer spulletjes die hun fantasie en andere vermogens prikkelen.

Wel één minpuntje voor mij is dat ik eigenlijk toch meer moet opruimen dan voorheen. Maar dit heeft dan weer als positieve reden dat mijn dochters met álles spelen, dus elluk nadeel heb ze voordeel. En ach, het zijn wel spullen die makkelijk op te ruimen zijn en die bij elkaar horen, dus mij hoor je niet klagen.

Hebben jouw kinderen stiekem ook best veel speelgoed? Ik zou het echt als experiment aanraden om eens wat speelgoed weg te halen en te kijken wat er gebeurt. Ik ben benieuwd of het jou dan net zo goed bevalt als mij!

6 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge