Inspiratie nodig? Kijk ‘Minimalism’

Het is inmiddels al geen nieuwe documentaire meer, en ik ben ook niet de eerste groene blogger die er iets over wil schrijven, maar toch vind ik dat een verwijzing naar ‘Minimalism: A Documentary About the Important Things’ niet mag ontbreken op Groene stapjes. De documentaire, gemaakt in 2016 en geregisseerd door Matt D’Avella, vertelt het verhaal van Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, twee jongemannen die hun geluk niet konden vinden in materialisme en daarom besloten het over een heel andere boeg te gooien.

De standaard

Minimalism is een documentaire die, vind ik, best wat schokkende beelden bevat. En dan bedoel ik beelden van shoppende mensen die nieuwe spullen belangrijker vinden dan hun medemens. Die elkaar omverlopen zodra de winkel opengaat, elkaar opzij duwen en elkaar slaan om het laatste exemplaar van een bepaald product te pakken te krijgen. Het zijn Amerikaanse beelden, en wellicht genomen op een Black Friday, maar daar gaat het niet om. Volgens mij gebeurt het in principe ook in Nederland, en niet alleen tijdens de dagen voor Kerstmis. Hoe kan het toch dat we zo veel waarde hechten aan spullen en dat we de adverteerders geloven die zeggen dat we dit ene bepaalde product écht nodig hebben om gelukkig te worden?

De documentaire legt uit dat spullen aanschaffen werkt als een verslaving. Marketing speelt in op ons consumptiegedrag en laat ons illusies zien over hoe onze levens eruit horen te zien. Wij geloven dat en gaan vervolgens weer meer spullen kopen. Maar voor al die spullen hebben we meer ruimte nodig. En zodra we die ruimte hebben, hebben we ook vanzelf ruimte over die weer gevuld moet worden. Zo raken we verslaafd aan consumeren. Aan deze verslaving kunnen we tegemoetkomen doordat spullen steeds goedkoper worden. Ethische en ecologische dilemma’s raken hierbij op de achtergrond. Het is voor de producent belangrijker om spullen goedkoop te produceren in andere landen en voor lage lonen. Dit geldt bovenal voor elektronica en kleding. De waarde van spullen verandert op deze manier. Het gaat niet meer om de bruikbare waarde van iets, maar om de sociale waarde. Het maakt niet uit of een T-shirt nog past en zijn functie vervult, het moet voldoen aan de laatste trends en onze status bevestigen of zelfs verhogen. Dus kopen kopen kopen. Het is een honger die nooit wordt gestild.

Goed, dit is misschien een probleem van andere lees: vrijwel alle Westerse mensen, en daar hoef je je verder niet mee bezig te houden als je dat niet wilt. Maar zo gemakkelijk is het niet om dit naast je neer te leggen wanneer je je er eenmaal van bewust bent. Het hele consumptiesysteem van vandaag de dag is namelijk allesbehalve duurzaam. Het is volledig gericht op de Westerse wereld en houdt geen rekening met de rest van onze aardbol, die erdoor vervuild raakt en verpest wordt. Daar kunnen we iets aan doen. Dat is tenminste wat Joshua en Ryan dachten. Toen zij eenmaal hadden ontdekt dat minimalisme hen veel gelukkiger maakte, wilden ze dit gaan verkondigen en andere mensen met dit consuminder-virus infecteren. Minimalism volgt hen hierbij.

Waarom zou jij minimalisme omarmen? Lees hier mijn redenen om hiermee aan de slag te gaan.

De life-changer

Joshua en Ryan gingen reizen en vertelden anderen over het geluk dat minimalisme hun had gebracht. Het is namelijk een ware life-changer. We zitten standaard vast in een bepaald template waarvan we denken dat het ons gelukkig maakt. Het is de American Dream. Minimalisme is een ander template, eigenlijk het tegenovergestelde template. Dat maakt het echter niet minder waardevol, nee, integendeel! Wie zegt dat de American Dream de enige echte waarheid is, niemand toch? Het gaat er niet om financieel succesvol te zijn, wat de American Dream ons wil doen geloven. We kunnen ook op andere manieren succesvol zijn en onszelf succesvol voelen. Minimalism zegt dat het niet allemaal om geld draait en dat geld uiteindelijk niet gelukkig maakt. Alle minimalisten die aan het woord komen in de docu zeggen dit. Ze joegen de American Dream na, maar merkten dat ze veel gelukkiger werden toen ze dit ideaal loslieten. Ze kwamen erachter dat het om iets anders gaat in het leven en dat geld niet gelukkig maakt.

Het gaat er bij minimalisme niet per se om zo min mogelijk spullen te hebben. Het gaat er om dat we alleen met die spullen leven die betekenis voor ons hebben. We zouden ons bij al onze spullen moeten afvragen: voegt dit iets toe aan mijn leven? Is het antwoord nee? Dan moeten we het loslaten. De kwaliteit van onze spullen wordt op die manier belangrijker dan de kwantiteit van onze spullen. En zo zou het moeten zijn. We moeten zoeken naar een balans. Dan hebben we een gezonde relatie met onze eigendommen. Dan staan we tenminste boven onze spullen, in plaats van andersom.

Minimalisme staat voor duurzaamheid, milieuvriendelijkheid, sociaal en goedkoop leven en vrijheid. What’s not to love? Dat wil toch iedereen?

Ja, dit klinkt schitterend, en ik streef het ook zeker na, maar ik vind het zelf ook een moeilijk ideaal. Lees hier waarom.

Ik vond Minimalism erg inspirerend en motiverend. Ik heb weer zin om eens kritisch door al mijn spullen te gaan en te kijken of ze wel echt betekenis hebben voor mij. Hoe sta jij hier tegenover? Ben jij overtuigd door het verhaal van Joshua en Ryan?

10 thoughts on “Inspiratie nodig? Kijk ‘Minimalism’

  1. Minimalisme is zeker een interessant ‘ding’. Ik ben nog steeds gek op leuke hebbedingetjes en decoratie, maar ik vraag mezelf wel af: ”heb ik het echt nodig?”. En vrijwel altijd is het antwoord nee, dus dan koop ik het ook niet. Bespaard ook weer geld, haha.
    Ik kijk de laatste tijd veel vaker video’s over Capsule Wardrobes, ken je dat? Ik heb nu een aantal fijne basics heb die ik eindeloos kan combineren, in plaats van een shirt te hebben wat specifiek maar bij 1 vestje past, oid. Nu ik mijn kast heb uitgemest, heb ik ‘s ochtends ook niet meer zoveel keuzestress, haha.
    Die docu ga toevoegen aan mijn favorieten om binnenkort eens te kijken!

  2. Ik vind het moeilijk om afscheid te nemen van spullen die ik al heb, maar ik merk wel dat ik weinig behoefte heb aan nieuwe dingen. Behalve als ik op een rommelmarkt ben. 😏 Maar ik heb wel de hoop om ooit eens flink te gaan rommelen en heel wat weg te werken!

    1. Dat herken ik wel een beetje. Ik vind het ook vaak moeilijk om spullen weg te gooien die ik al heb, misschien door herinneringen die je aan een bepaald voorwerp hebt. Nieuwe spullen aanschaffen heb ik ook weinig behoefte aan. Rommelmarkten vermijd ik bewust, bang dat ik dan toch weer heel hebberig word door al die lage prijsjes 😉

  3. Misschien een oude documentaire maar ik kende hem nog niet. Binnenkort maar een keertje gaan kijken 🙂 Wel heb ik de prijsvechter gezien, een driedelige documentaire serie over goedkope spullen! Ook erg interessant!
    Zelf koop ik nu ook bijna geen nieuwe spullen meer en ben ik bezig geweest met een minimalisme game. Er zijn al een heleboel spullen de deur uit gegaan (meer dan 465). Maar nu begin ik het toch wel lastig te vinden…

      1. Haha, ja dat heb ik gedaan. Ik ben 30 dagen bezig geweest waarbij ik op de eerste dag een ding weg deed, dag twee 2 dingen en op dag dertig wel 30 dingen. Als je dat dan allemaal bij elkaar op telt dan kom je uit op 465 😉 En het werkt ook nog eens motiverend en het weg doen wordt steeds makkelijker 🙂

  4. Ik weet niet of ik mezelf minimalist mag noemen, maar vergeleken met vroeger ben ik dat zeker! Ik heb echt meer dan 10 vuilniszakken weg gedaan (baal nog steeds dat ik dat niet heb vastgelegd). Toen ik ging verhuizen had ik ook zo lekker weinig spullen 🙂

    1. Ik kan mezelf ook geen minimalist noemen hoor, daarvoor heb ik nog veel te veel spullen. Maar ja, ik leef ook niet alleen en het gaat dus niet alleen om míjn spullen. Wel wil ik heel graag meer spullen wegdoen, om letterlijk en figuurlijk ruimte te creëren in mijn leven. En om dat bij een verhuizing concreet terug te zien in minder dozen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge