Groen of gemak? Vervoersdilemma’s

Op mijn zoektocht naar een groener leven stuit ik op allerlei dilemma’s. Want ik wil het graag zo goed mogelijk doen, maar het moet wel ook haalbaar en comfortabel blijven. Ik wil heel graag lief zijn voor de wereld, maar vind het tegelijkertijd moeilijk om het gemak op te geven waaraan ik zo gewend ben geraakt. Zo word ik ook bijna dagelijks geconfronteerd met vervoer. Ik heb er tot kort geleden nooit zo bij stilgestaan hoe schadelijk of schoon mijn manier van reizen was. Maar nu ik me daar wel mee bezighoud, is het toch wel een issue voor me.

Als kind reisde ik op de manier die mijn ouders voor me bepaalden. In het dorp fietsten we altijd alles. Later naar de middelbare school ging ik ook meestal op de fiets. Mijn school was wat verder weg (7 km), maar in principe fietste ik daar gewoon naartoe. Alleen wanneer het weer écht niet te trotseren was voor pubermeisjes, streek mijn vader wel eens over zijn hart en bracht mij met de auto (de schat! Voor mijn broers deed hij dat nooit 😉 ). Naar familie gingen we met z’n allen in de auto. Met het openbaar vervoer gingen we zelden, dat vonden mijn ouders waarschijnlijk veel te veel gedoe met een heel gezin. Naar mijn vriendje (nu man) ging ik in de weekenden wel met het ov, maar dan reisde ik alleen.

Toen ik ging studeren, ging ik ook op kamers wonen. Lang leve de ov-jaarkaart! Ik deed alles op de fiets en met het ov, hoewel ik in de tussentijd ook mijn rijbewijs haalde. Een auto had ik niet en gebruikte ik dus zelden. Ik besef nu dat ik tot mijn afstuderen eigenlijk vrij milieuvriendelijk reisde.

Maar daarna… Toen veranderde het. We kochten een auto, want ik had een baan en daardoor konden we ons dat veroorloven. Dat gaf zo veel vrijheid! We kozen wel bewust een zuinige auto, die dus relatief milieuvriendelijk was. Maar met zo’n auto voor de deur gebruik je hem ook zo gemakkelijk. Het ov bleek na mijn afstuderen toch best duur te zijn, en zeker wanneer we samen reisden, was het goedkoper om de auto te pakken. We wonen in een klein dorpje dat met het ov niet gemakkelijk te bereiken is, en ik was met de auto 3x sneller op mijn werk dan met het ov. Ja… Dan weegt tijd toch best zwaar… Het ov nam ik dus alleen nog als het echt nodig was, anders zat ik in de auto.

2017-05-27 2

Een jaar later werd ons dochtertje geboren. Respect voor ouders die geen auto hebben! Wat gemakkelijk is een auto toch met kindjes! Wandelwagen in de achterbak, kindje in het autostoeltje, en gaan. Ik zou er niet aan moeten denken om steeds bussen en treinen te moeten halen met een baby. Het kost nu al zo veel meer tijd om de deur uit te komen. Sowieso nam ik bijna haar hele eerste levensjaar ook nooit meer de fiets. Die was inmiddels niet meer zo goed onderhouden en had geen kinderzitje, dus als ik met haar was, was de fiets geen optie. Dragen op de fiets heb ik een enkele keer geprobeerd, maar daar voelde ik me toch niet prettig bij. Dus wederom altijd de auto (of wandelen, als het dichtbij was).

Nu we weer ruim een jaar verder zijn, en ik me meer bewust ben van mijn ecologische voetafdruk, probeer ik het wel anders te doen. Ik sta er meer bij stil of het echt nodig is om de auto te pakken, of dat het ook op een andere manier kan. Ik heb inmiddels een hele fijne mamafiets en mijn meisje vindt het geweldig om te fietsen, dus dat motiveert wel. Alleen is het zo’n nadeel dat ik haar vervolgens de hele tijd moet dragen, want zelf lopen kan ze nog niet, en ik heb geen buggy aan mijn fiets hangen. Het is dus niet altijd praktisch. Wandelen doen we ook graag, maar die afstanden zijn natuurlijk beperkt. Dus als we iets verder weg moeten zijn, pakken we toch weer de auto.

2017-05-27 3

Als ik zelf naar mijn werk moet, probeer ik wel vaker het ov te pakken. Dan duurt het maar wat langer, ik heb wel meteen mijn beweging gehad en reis CO2-neutraal. Dit lukt me niet altijd, zeker niet als ik weer eens te laat ben, het noodweer is, of ik niet lekker in mijn vel zit vanwege mijn huidige zwangerschap. Maar ik probeer de smoesjes écht te beperken en vaker de trein te kiezen dan de auto. En als ik dat dan heb gedaan, dan voelt dat zóóó goed. Ik voel me toch elke keer een beetje schuldig als ik in mijn eentje in de auto stap. Al die vervuilende olie en gassen, alleen voor mij… Als ik niet per se naar mijn werk hoef voor afspraken, heb ik ook de neiging om thuis te blijven werken. Lekker makkelijk en zuinig. Niet altijd even productief, maar meestal werkt het prima.

Met het gezin blijven we voorlopig de auto gebruiken, gemak vind ik in dat geval toch iets belangrijker dan zo groen mogelijk leven. Vergeef me, ik ben ook maar een mens met gebreken… Maar in mijn eentje probeer ik wel groener te reizen. Ik wil mijn kinderen later ook leren over de impact van onze vervoerskeuze, en hen zoveel mogelijk motiveren de benenwagen, de fiets of het ov te nemen. Maar daarvoor zijn ze nu nog een beetje te jong.

Hoe reis jij meestal? Denk jij bewust na over je vervoersmiddelen? En heb je überhaupt een keuze of niet? Laat het me weten, en tips zijn altijd welkom!
Marianne wit

4 thoughts on “Groen of gemak? Vervoersdilemma’s

  1. Als ik alleen reis, ga ik meestal op de fiets of met het OV. Maar als student reis ik ook nog gratis. In de weekenden merk ik wel dat mijn vriend en ik steeds vaker de auto pakken. Wij hebben gelukkig wel een zuinige en milieuvriendelijke auto, maar toch… Ik merk dat ik wel bewuster wil reizen, maar ook ik kies vaak toch voor gemak.

  2. Gek hoe het als jongere vanzelfsprekend is om op je fiets te springen, maar als volwassene net iets minder.
    Wij hebben een auto, maar ik ga met mijn elektrische fiets naar mijn werk (15km enkel, dat valt nog mee) of let het ov bij heel slecht weer. En ik heb sinds kort een fietskar gekocht om erachter te hangen om zo ook op uitstapjes met de kindjes een iets groter bereik te hebben!

    1. Wat leuk, een fietskar! Zoiets is bij ons helaas niet mogelijk om te stallen, maar het ziet er altijd zo leuk uit! Dan krijg je spontaan zin om op de fiets te stappen. Nu is het inderdaad ook zo gemakkelijk om even snel de auto te pakken, daar is echt een switch voor nodig in mijn hoofd oom dat te veranderen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge