Mijn eerste vegan verjaardag

De oplettende lezer en volger (op Instagram en Facebook) had misschien al een vermoeden, maar ik mocht kort geleden mijn eerste vegan verjaardag vieren! Niet mijn eerste veganniversary, want ik ben pas 4 maanden vegan, maar wel de eerste keer dat ik zelf jarig was sinds ik vegan ben geworden. En dat betekende veganism all over: cadeautjes, taart, hapjes en gesprekken!

Cadeautje

Sinds ik vegan ben, maak ik weer enthousiast gebruik van mijn blender. Daarvoor deed ik dat eigenlijk zelden, maar nu ik op alle vegan blogs zoveel heerlijke smoothiebowl-recepten en ander lekkers voorbij zie komen, wil ik ook meedoen. Alleen was mijn blender niet zo goed… Voor hele basic dingen was hij prima, maar hij kon geen ijs blenden, en al te grove of harde groente en fruit kon hij ook maar lastig verwerken. Het was dus tijd voor een nieuwe blender!

En die kreeg ik, ’s ochtends in bed al! Manlief gaf het cadeau, dochterlief pakte het uit 馃檪 Echt, het is een schitterend apparaat! Blender en keukenmachine in 茅茅n, flitsend met tig functies, lampjes en een teller, en inclusief drinkbekers, hakmessen en deeghaken. Ik geloof dat ik er zo ongeveer alles wel mee kan blenden, dus niets is meer veilig voor mijn keuken!

Heerlijk meteen een lekkere shake maken, van amandelmelk, banaan, aardbeien, cacao en lijnzaadolie, helemaal smooth! <3

Taart

Met de paplepel heb ik het ingegoten gekregen, zelf taart bakken op je verjaardag en ook wat lekkers maken voor bij de drankjes die volgen. Ik heb het altijd heerlijk gevonden om mijn verjaardag (en later ook die van mijn man en dochtertje) uitgebreid voor te bereiden in de keuken! Ik dacht dan een paar dagen na over welke taarten ik deze keer zou gaan maken en wat voor nieuws ik zou gaan proberen, en de dag voor het feest ging ik dan los. En de ochtend van het feestje zelf natuurlijk ook, voor de “kers op de taart”.

Dit jaar was dat een beetje anders, want ik dacht niet een paar dagen van te voren na over wat ik zou gaan maken, maar een paar聽weken. Uiteindelijk bleek dat ik maar 茅茅n taart nodig had dit jaar, want in verband met mijn vorderende zwangerschap, wilde ik het graag klein houden. Echt superspannend vond ik het om die ene taart te maken; het werd mijn eerste keer taart bakken zonder boter, ei of slagroom. Hoe kon dat nou lukken? En hoe zou de visite de taart vinden?!

Uiteindelijk werd het een brownietaart met kokosroom en rood fruit, waar ik best wel trots op was!

Gelukkig kon de visite volgens mij de taart ook wel waarderen, hoewel een enkele opmerking als “Ik mis toch wel iets dierlijks hierin…” helaas niet ontbrak. Mocht jij ook nieuwsgierig zijn naar deze taart? Ik heb me gewaagd aan een recept uit聽De Vegarevolutie van Lisa Steltenpool 馃檪

Hapjes

Voor bij de drankjes die volgden, wilde ik ook zelf iets maken. Niet alles hoor, want ik had de energie niet om echt lang in de keuken te staan. Daarom hadden we in ieder geval sjieke olijven gekocht, toastjes en verschillende smaken hummus, en wat studentenhaver en naturelchips.聽Maar daarnaast wilde ik toch minstens 茅茅n gerechtje zelf maken, gewoon om aan mijn gasten te laten zien dat vegan kokkerellen niet moeilijk is maar wel superlekker! Ik besloot een vegan kipsalade te maken voor op de toastjes, wederom uit Lisa’s boek. Superlekker werd hij, ik was er echt heel blij mee!

(Ik ben nog niet zo aan het blogleventje gewenden ben dus vergeten mijn mooie hapjestafel te fotograferen. Helaas. Maar de salade had ik gelukkig van te voren al vastgelegd!)

Mijn visite vond het aanvankelijk maar raar en nep, een vegan kipsalade zonder kip. Dat mocht ik geen kipsalade noemen. En waar was het wel van gemaakt dan? Soja. Okee… Sceptische blikken, gefronste wenkbrauwen. Jammer vond ik dat, die reacties. Ik had mijn best gedaan om iets lekkers te maken en om te laten zien hoe “normaal” veganistisch eten kan smaken, maar mijn gasten leken het in eerste instantie niet te waarderen. Toch viel het uiteindelijk allemaal mee. Mijn meeste gasten waren niet van het kaliber “wat de boer niet kent, dat vreet-ie niet”, en dus waagden ze zich toch aan mijn vegan kipsalade. En toen de toastjes op waren, was ook de kipsalade op. Ik heb er niets over gehoord, maar blijkbaar was hij dus toch geslaagd! Jeej!

Gesprekken

Nog niet iedereen die kwam op mijn verjaardag, wist dat wij thuis vegan waren geworden. Dat was even schrikken voor sommige gasten. Toen ik de taart ging serveren en het bleek dat die vegan was, kwam de discussie dan ook vrijwel direct op gang. Waarom dan? Krijg je al je voedingsstoffen wel binnen? Is het niet wat overdreven? Let je dan nu ook op je kleding en verzorgingsproducten? Maar je laat wel avocado’s en bananen importeren? Waarom wil je dan wel een groot gezin? En zo nog meer, het werd steeds gekker. Natuurlijk was niet alles even serieus bedoeld, maar de vragen kwamen toch op tafel en er werd stevig over gediscussieerd.

Eerlijk gezegd was ik daar eigenlijk niet zo blij mee. Hoe spannend ik het ook vind, ik wil heel graag rustig uitleggen aan de oprecht ge茂nteresseerde persoon waarom ik voor veganisme heb gekozen (voor het milieu, voor de dieren, voor mijn gezondheid), en heel veel andere vragen beantwoorden. Maar wanneer ik het gevoel krijg aangevallen te worden, haak ik al snel af. Aangezien dat gebeurde, verliep de discussie grotendeels buiten mij om.

Nou goed, uiteindelijk heb ik wel een heel fijne verjaardag gehad hoor! Mijn dierbaren hebben kunnen kennismaken met lekker veganistisch eten en ze hebben nagedacht over veganisme (of ze dat nu wilden of niet). Nu ben ik wel benieuwd of jij mijn verhaal herkent? Hoe ging dit toen jij vegan werd en dit aan anderen ging vertellen? Hoe werd er bij jou gereageerd op plantaardige gerechten en hoe werd er over veganisme gepraat?

6 thoughts on “Mijn eerste vegan verjaardag

  1. Oe de taart ziet er heerlijk uit! Ik vier volgende week nijn eerste vegan verjaardag ben ook al flink aan het nadenken wat ik ga serveren haha. Ik ken het de discussie. Nu moet ik zeggen dat de meeste wel positief reageren ook al vinden ze het wel een beetje gek. Maar heb er ook een aantal gehad die het echt raar en belachelijk vonden. Vond dat in eerste instantie wel moeilijk. Ook omdat ik het dan goed wilde verwoorden maar ik daar ook erg slecht in ben als ik me aangevallen voel. Ik was toen ook de enige vegan bij ons thuis. Nu zijn mijn vriend en mijn kids ook bijna zo goed als vegan(jippie! Had dit nooit verwacht) en als iemand wat te zeggen heeft dan is hij diegene die nu heel gepassioneerd uit legt waarom we vegan zijn, vind dat zo leuk om te zien! Het interresseert me ook niet meer zoveel wat ze er van vinden. Wij staan hier zo volledig achter en we zijn gelukkig met deze keuze en als mensen dat naar raar vinden nja dan zei dat zo! Ik zeg altijd liever maar een beetje raar dan zo standaard;) Ben heel benieuwd hoe mijn eerste vegan verjaardag gaat worden! Oja nog gefeliciteerd trouwens hihi!

    1. Dank je wel voor je reactie 馃檪
      Ja, iets rustig uitleggen terwijl er een negatieve sfeer hangt, is echt moeilijk! Dan houd ik er dus ook maar mee op. Maar net als bij jou gaat mijn man dan gepassioneerd verder, zo overtuigd is hij van zijn gelijk 馃檪 Het kan mij ook niet veel schelen of anderen het er mee eens zijn of niet, maar een positieve instelling maakt de boel wel gezelliger natuurlijk. Maar ik laat me er niet door tegenhouden!
      Jij alvast gefeliciteerd met je verjaardag, ik wens je een hele fijne dag!

  2. Oooh, gefeliciteerd nog! Ik had de taart wel gezien op je instagram, maar die vegans doen tegenwoordig niets anders dan taartjes eten, dus ik had niet door dat er een goede reden voor was 馃榾

    Wat een heftige vuurdoop, zeg. Zeker als je niet in een grote stad woont, kan ik me voorstellen dat heel veel mensen ook echt niet zo goed weten wat het is. Een deel zal zich heus oprecht afvragen hoe dat dan moet met je eiwitten enzo, maar als jij de enige bent met zo’n afwijkend eetpatroon is het nogal makkelijk om jou als de ‘freak’ te bestempelen en zelf gewoon lekker door te gaan met je aardappelen, vlees en groente. Vooral als die mensen zich stiekem aangevallen voelen. Zulke discussies en reacties kun je inderdaad vrij weinig mee. Misschien dat het een paar van die mensen zelf uiteindelijk toch wel aan het denken zet. Ze moeten het toch van iemand ooit voor het eerst te horen krijgen 馃檪

    1. Dankjewel 馃檪 Ja, vegans bakken wat af, dat is natuurlijk ook zo, hahaha.
      En je hebt helemaal gelijk. Ik denk ook dat een deel van de discussies en aanvallen vooral voortkomt uit het feit dat zij zich aangevallen voelen… Dat zou ik als omnivoor misschien ook wel zo hebben ervaren… Zo is het vanuit mij natuurlijk niet bedoeld, ik wil zo eten omdat ik me er beter bij voel. Als zij zich goed voelen bij vlees eten, prima. Alleen snap ik dat niet meer zo goed 馃槈

  3. Haha ik moest even lachen om de reactie van Linda hierboven: vegans en hun taarten :p
    Ik kan je gevoel goed begrijpen. Ik leg dingen ook liever een-op-een uit dan aan een groep waarna je een stortvloed aan vragen over je heen krijgt. Ik kan me ook voorstellen dat het voor sommige mensen toch wel bijzonder nieuws is, dat je nu vegan bent. En de een is daar wat begripvoller in dan de ander.
    Ik vind het superstoer van je dat je doorzet en joh, na een tijdje is het heel normaal voor je omgeving dat je vegan bent 馃檪
    Marloes onlangs geplaatst…Het kiezen van huisdier (of twee)My Profile

    1. Ja, vegan worden is ook niet niks, dat begrijp ik heel goed. Maar ik begrijp niet zo goed dat mensen er soms zo vervelend op reageren. Ik doe ook niet veroordelend naar hen toe… Maar goed, bedankt voor je lieve reactie! Ik hoop ook dat mijn omgeving er snel aan zal wennen 馃槉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge