Burn-out,  Persoonlijk,  Self care

De kracht van het voorjaar

Het voorjaar is begonnen! Officieel misschien nog niet, maar als je buiten bent deze dagen, zie, voel en ruik je dat het lente is. De krokussen schieten als paddestoelen (pun intended) uit de grond, de dagen worden langer en de zon schijnt warmer. Dat voorjaar doet iets met me, de lente brengt kracht met zich mee. Kracht om er weer voor te gaan, om meer te genieten en om vaak buiten te zijn. De kracht van het voorjaar, voel jij hem ook?

Lentekriebels

Ik gooi iedere dag de ramen open, alleen al om die heerlijk frisse lentelucht in mijn huis te halen. De gordijnen zien wapperen en de koele bries voelen, maar ook het zonnetje heerlijk naar binnen zien schijnen en het vuil op mijn ramen, maar dat verpest de sfeer van deze blog zo. Wakker worden terwijl het licht wordt buiten, of het in ieder geval niet meer zo donker is als de nacht. ’s Middags zelfs de tuindeuren openzetten, zodat de kindjes buiten kunnen spelen in onze nieuwe tuin… Ik hou ervan! Ik zeg altijd dat ik geen favoriet seizoen heb, omdat ik in ieder seizoen wel íets kan waarderen en de afwisseling zo fijn vind, maar de lente… Daar krijg ik toch wel echt kriebels van.

Ideeën als krokussen

Het voorjaar maakt me blij. Maar het is meer dan dat, in ieder geval dit jaar. Dit jaar misschien wel meer dan andere jaren voel ik, met iedere cel van mijn lichaam, dat er iets verandert. In de natuur zie je het natuurlijk overal, aan de bloempjes, aan de zon, aan de kinderen die weer buiten gaan spelen. De natuur wordt weer wakker, wordt herboren, straalt zo veel kracht en leven uit. Maar die kracht, die straalt dit jaar ook uit naar mij, tot in de puntjes van mijn tenen (schrijf ik met in gedachten het mooie boek Raad eens hoeveel ik van je hou)!

In de winter neemt mijn wilskracht altijd een beetje af, herken je dat? Ik heb niet echt last van een winterdip, maar merk toch dat het me allemaal wat minder kan schelen. Dat ik niet zo veel zin heb om veel moeite te doen. Maar nu het voorjaar weer begint, voel ik mijn (wils)kracht weer toenemen en wil ik er weer voor gaan. Ik wil zo veel. Als krokussen schieten de ideeën uit de grond. Ik wil naar buiten en erop uit trekken, spelen met mijn kinderen in de speeltuin, terrasjes pakken en wandelen in het bos. En ik wil heerlijke maaltijdsalades maken en nieuwe smoothies ontdekken, experimenteren in de keuken en mijn kookkunsten verbeteren. Ik wil zo ontzettend veel, dat het bijna “gevaarlijk” is en een recept voor een nieuwe burn-out.

Een nieuw geluid

Over die burn-out van mij wil ik weer even iets kwijt. Want de laatste tijd gaat het ontzettend goed met mij. Ik kan zelfs vol vreugde zeggen dat ik op mijn werk vanaf morgen niet meer als “ziek” gemeld sta, maar als “hersteld”. Ik ben terug van weggeweest. En toch niet helemaal terug, wan ik ben niet meer wie ik was. Ik ben veranderd en gegroeid. Ik heb ontzettend veel geleerd over mezelf, kan beter mijn grenzen aangeven en ben eerder tevreden. Ja, ik ben nog steeds een perfectionist, maar kan mijn perfectionisme nu ook op sommige momenten bewust loslaten. En ja, ik heb nog steeds bepaalde angsten, maar kan die nu ook relativeren. Ook praat ik mezelf nog steeds vaak naar beneden, maar kan nu ook in de spiegel kijken, grijnzen en trots op mezelf zijn.

Je hoeft dus ook niet bang te zijn dat ik snel weer de mist inga, ondanks al mijn ideeën. Alleen al het feit dat ik zie dat ik heel veel wil, getuigt van een bewustzijn dat er eerst niet was. En dit helpt mij om niet weer over mijn grenzen te gaan. Om ook tegen mezelf te zeggen: rustig nu, stapje voor stapje. Niet alles tegelijk willen, want dat hou je niet vol. Kies iets uit en geniet daarvan. Wees dankbaar en wees blij met wat je doet.

Ik sta weer in bloei

Door die instelling sta ik weer in bloei. Ik sta op met een glimlach op mijn gezicht en heb weer zin in de dag. Ik kan weer genieten van mijn mamadag, en ga gezellig met mijn dochtertjes naar de speeltuin. Maar ik heb ook weer plezier in mijn werk en geniet van een momentje voor mezelf met een kopje thee. Ik poets elke avond mijn tanden terwijl ik drie dingen bedenk waarvoor ik die dag dankbaar ben. De zon schijnt niet alleen vrolijk en warm aan de hemel, maar hij schijnt ook weer in mij.

Deze dosis positiviteit wil ik vandaag graag met je delen. Kijk, ruik en voel om je heen. Het voorjaar hangt in de lucht! Zie de krokussen, ruik de lentebries, voel de warmte van de zon. Door het voorjaar nemen mijn krachten toe, en die straal ik heel graag naar jou uit. Neem ze alsjeblieft in ontvangst, en doe er iets mee dat bij jou past.

Hoe ervaar jij het voorjaar?

4 Reacties

  • Janne

    Wat fijn om te lezen over jouw positiviteit en je lentekriebels!

    Stiekem ontroert het me een beetje om erover te lezen. Het is misschien niet echt een burn-out bij mij, maar ik heb wel last van allerlei psychische moeilijkheden. Waar jij schrijft dat je hebt geleerd om je perfectionisme los te laten, raak ik in paniek als iets niet op mijn perfectionistische manier lukt. Ik ben te uitgeput om het op mijn manier te blijven doen, maar ik kan het ook niet niet zo doen. Ik hoop zo dat ik over een tijd – wie weet hoe lang het zal duren – hetzelfde zal kunnen schrijven als jij.

    • Marianne

      Lieve Janne,
      Wat een lieve reactie. Ik herken heel erg wat je schrijft. Dat had ik namelijk ook! Krijg je hulp bij je problemen? Want als je voelt dat het niet langer zo gaat, is het niet raar om door iemand anders geholpen te worden. Mij lukte het ook niet alleen. Zoals je voor een gebroken been ook iemand nodig hebt om hem te helen, geldt dit voor je psyche ook. En geef het tijd, het feit dat je beseft dat het zo niet langer kan, is al een gigantische stap! Als je even iemand nodig hebt om je verhaal bij kwijt te kunnen, voel je vrij om me te mailen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge