Borstvoeding,  Natuurlijk ouderschap

Bijtende baby’s en andere borstvoedingsproblemen

Begin augustus was het weer Wereld Borstvoedingsweek, dé week in het jaar waarin extra aandacht wordt besteed aan het wonder dat borstvoeding heet. Ontzettend belangrijk, want op borstvoeding blijft een soort taboe rusten, vooral wanneer je borstvoeding geeft aan een ouder kindje. Nu is mijn dochtertje inmiddels 11 maanden en ik voed haar nog steeds met veel liefde. Maar afgelopen maand ging het voeden niet vanzelf. Als je kindje ouder wordt, kan het voeden namelijk best wel eens lastig zijn. Bijten, afleiding, geen melk, noem maar op. Echter, problemen zijn er om op te lossen, dus lees snel verder voor mijn tips!

Borstvoeding aan oudere baby’s

Ik plaatste over afgelopen maand een foto op Instagram:

Deze week is het #internationalbreastfeedingweek 🤱🏼 Maar wat een ontzettende struggle is onze borstvoeding afgelopen maand geweest. Borstvoeding geven is mooi, maar het gaat niet vanzelf… En daar mag ook aandacht voor zijn. Het was denk ik de moeilijkste maand die we tot nu toe hebben gehad. 1) Ik werd ziek, en dat heeft altijd een enorme invloed op mijn melkproductie. Mijn lichaam moet namelijk eerst zelf herstellen, voordat het weer voldoende melk gaat aanmaken voor mijn dochter. Ik had dus veel te weinig melk. 2) Daarnaast deed het voeden ook erg veel zeer. Ik wilde haar daarom niet extra aanleggen om mijn melkproductie op te krikken. Gevolg: ik hing continu aan mijn kolf, en gaf mijn dochter de fles. De verse melk vulde ik aan met de voorraad die ik (gelukkig!) in de vriezer had. Toen ik weer beter was, herstelde het weer. Maaaar… 3) Toen kwam de hittegolf. En ik ben niet gemaakt voor hitte. Ik kan het in de hitte niet uitstaan om mijn kindjes te dragen, hoe erg ik dat ook vind. Mijn dochtertje al badend in het zweet aanleggen en kletsnat tegen elkaar aan plakken, nee bedankt. Dus dat werd weer kolven. Gelukkig vond mijn meisje dit allemaal prima. 4) Helaas is mijn dochtertje nu echter eraan gewend geraakt dat de melk haar mondje binnenstroomt zodra ze begint te zuigen aan de fles. En ze pikt het niet dat dit niet zo is als ze zuigt aan de borst. Nu ik haar alweer bijna 11 maanden voed, komt de melk niet meer zo snel als voorheen, en kost het haar meer tijd en moeite om de melk te krijgen. Maar daar heeft ze geen zin in. Gevolg? Bijten, hard bijten! Het is echt verschrikkelijk, en niets helpt… 5) Als klap op de vuurpijl vindt ze alles om zich heen veel te interessant om buiten te sluiten. Dus laat ze steeds los om om zich heen te kijken. Maar hierdoor duurt het nóg langer voordat de melk komt… Anyway. Genoeg geklaagd. We zijn nog steeds borstbuddies, maar het gaat op dit moment niet van z’n leien dakje. Gelukkig gaat de eerste voeding van de dag wel altijd goed, dus daar geniet ik nu extra van. Als jij op dit moment ook borstvoeding geeft, maar daarbij ook problemen ervaart, hang in there! Je bent niet de enige die het moeilijk vindt! ❤

Een bericht gedeeld door Marianne @ groenestapjes.nl (@groenestapjes) op

Het bericht leidde tot een paar hele lieve en bemoedigende reacties, die ik ontzettend fijn vond om te lezen. Borstvoeding geven aan oudere baby’s is namelijk niet meer vanzelfsprekend tegenwoordig, en daarom is het heel belangrijk dat er aandacht voor is en dat we elkaar aanmoedigen.

De moeilijke periode zijn mijn dochtertje en ik inmiddels weer te boven. Het voeden gaat nu een stuk beter, en we zijn allebei tevreden. Maar misschien ervaar jij wel (nog steeds) problemen bij het voeden van je oudere baby. Daarom vandaag wat tips van mij voor jou, om je aan te moedigen en te helpen.

Bijten

Het is de horror van iedere (aanstaande) mama die borstvoeding wil geven: een baby die in je borst bijt. Zodra het eerste tandje doorbreekt, knijp je je billen bij elkaar wanneer je zit te voeden.

Mijn dochtertjes begonnen mij te bijten toen ze een maand of 5 waren. Als de melk niet snel genoeg toeschoot, raakten ze gefrustreerd en beten ze mij. Gelukkig duurde deze fase niet erg lang, want ze leerden al snel dat dit niet mocht.

Hoe? Mijn schrikreactie, die zich uitte in een luid “Au!”, een plotseling stevigere greep en een boze blik, was meestal voldoende. Ze schrokken dan van mij, lieten mijn borst los en begonnen te huilen. Dan legde ik hen opnieuw aan, en dit was meestal voldoende. Als ze het vervolgens bleven doen, bedekte ik mijn borst en was het voedingsmoment voorbij. De boodschap was duidelijk: de borst is om aan te zuigen en drinken, niet om in te bijten.

Knijpen

Oh, wat wordt op een gegeven moment zo’n tepel toch een interessant object. Het zien van de tepel lokt na een paar maanden niet meer alleen een reactie uit van een open mond, maar babyhandjes willen hem ook graag aanraken en voelen. En dat gaat niet altijd zachtjes. Kleine scherpe nageltjes, vingertjes die zich overal in boren en alle voorwerpen stevig vastgrijpen. Dit heb je liever niet aan je borst.

Mijn manier om hier een eind aan te maken is eigenlijk hetzelfde als wanneer mijn dochtertje mij bijt. Ik schrik, een heel natuurlijke reactie, en hiervan schrikt zij. Ze laat vanzelf los, en bij herhaling stop ik eenvoudigweg met voeden. Mijn borst is namelijk geen speelgoed.

Langzame melk

De eerste maanden begon mijn melk vrijwel direct te stromen wanneer mijn kindje aan de borst lag en begon te zuigen. Maar na een half jaar liet de toeschietreflex steeds langer op zich wachten, wat veel geduld en doorzettingsvermogen van mijn dochter vroeg en nog steeds vraagt. Maar kindjes hebben dit geduld vaak niet. Met bijten (en knijpen) tot gevolg.

Wat mij helpt om de melk sneller te laten toeschieten, is om volledig met mijn hoofd bij het moment te zijn. Het klinkt misschien wat zweverig, maar ik visualiseer dat mijn melk uit mijn borst stroomt als ik mijn dochter ga voeden en voel zuigen. Dit helpt ontzettend goed! Borstvoeding geven hangt namelijk samen met verschillende hormonen, en die kun je opwekken door je gedachtes mee te laten werken. Dus focus focus focus. Dan komt de melk echt! (Als je moet kolven, helpt dit trouwens ook!)

Wat je ook zou kunnen doen, is even kolven of je borst masseren vlak voordat je je kindje aanlegt. Dan heeft je borst al een seintje gekregen dat de voeding begint.

De interessante wereld

Als je kindje ouder wordt, krijgt hij steeds meer interesse voor zijn omgeving. Na een paar maanden is die omgeving véél interessanter dan mama’s borst; die kent hij dan inmiddels wel. Dus wat gebeurt er? Je kindje ligt te drinken, maar ziet in zijn ooghoek iets bewegen en is direct afgeleid. Hij gaat opnieuw drinken, maar hoort ineens een onbekend geluid en wil weten waar dit vandaan komt. Wat nu?

Mijn truc is om mijn dochter te voeden als ze net wakker is. Als ze net wakker is en nog niet heeft gespeeld, wil ze namelijk nog wel even knuffelen met mama en lekker bij me liggen. Ik voed haar momenteel nog drie keer per dag: de eerste grote ochtendvoeding, na haar ochtendslaapje, en na haar middagslaapje. Ik heb nog lang geprobeerd haar ook te voeden vlak voor het slapengaan ’s avonds, maar dat wilde ze niet. En dat accepteer ik nu.

Wat ook wel eens wil helpen, is voor haar zingen tijdens het voeden. En haar armen en benen strelen, want daar wordt ze heerlijk rustig van.

Ervaar jij één van bovenstaande problemen? Dan hoop ik van harte dat je iets aan deze tips hebt. Laat het me weten als je zelf nog iets wilt toevoegen, want samen staan we sterk!

2 Reacties

  • Sofie

    Hier een kindje van 2 jr7mnd en een baby van 8mnd aan de borst. In het begin kon ons baby’tje de melktoestroom moeilijk volgen; de productie was té groot (met dank aan de oudste dochter). Maar eens mijn lichaam vraag en aanbod in evenwicht had gebracht, ging alles vlot.
    Ik vind oudere kindjes voeden nog eens zo gemakkelijk. Je moet ze minder ondersteunen, ze grijpen gemakkelijker aan, ze kunnen duidelijk aangeven wanneer ze de borst willen, …
    Oudste dochter beet wel eens maar dat is vanzelf overgegaan en de jongste (die al 6 tandjes heeft) heeft dit nog nooit gedaan.
    Er is maar 1 ding dat ik lastig vind: het grijpen en trekken aan mijn haar en oorbellen terwijl de jongste drinkt. De oudste deed het vroeger ook, dus gelukkig weet ik dat het uiteindelijk zal stoppen… (Een speelgoedje in de handenk geven, werkt niet.)
    Oh ja: ik heb heel in het begin beide kindjes tegelijk aangelegd, maar daar ben ik snel mee gestopt. Hun elk apart voeden, vind ik persoonlijk aangenamer.

    • Marianne

      Ik herken wat je zegt: op een bepaalde manier is het inderdaad makkelijker om oudere kindjes te voeden. Maar elke leeftijd heeft zijn makkelijke en moeilijke kanten.
      En wat betreft haren of oorbellen trekken: dat doet mijn dochtertje ook. Daarom draag ik nooit oorbellen en kettinkjes meer waar zij bij is… En mijn haren heb ik meestal in een staart of vlecht… Over een poosje zal ik mijn sieraden weer kunnen dragen en mijn haren los kunnen doen, daar kijk ik nu al naar uit 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge